1 हुंह डाहा सबर कि परमेशर हेरा बच़ाऊई,
हुंह डाहा सिधअ तेऊओ ई भरोस्सअ।
2 मेरी फाज़त करनै आल़अ अर मुंह बच़ाऊंणै आल़अ आसा सह ई,
सह आसा मुंह बच़णा लै उछ़टअ गहल़ अर
तेखअ निं मुंह कोहै हारी सकदअ।
3 खास्सै मणछ आसा एकी मणछा पिछ़ू पल़ै दै,
तिंयां सोभै च़ाहा मुंह मारी पाणअ।
तिन्नां लै आसा हुंह ज़िहअ ढूल़ी दी दुआली अर फुक्कै दै बाल़ा ज़िहअ।
4 तिंयां च़ाहा मुंह मेरी अदरे पदबी का पोर्ही काढणअ,
तिंयां झ़ूरा झ़ुठअ बोल़णा लै,
खाखा का करा तिंयां बर्गत दैणें गल्ला पर
दिलै आसा तिन्नें कपट।
5 हुंह रहा परमेशरे आसरै अर
हुंह डाहा तेऊ ई दी आशा।
6 मेरी फाज़त करनै आल़अ अर मुंह बच़ाऊंणै आल़अ आसा सह ई,
सह आसा मुंह बच़णा लै उछ़टअ गहल़ अर
तेखअ निं मुंह कोहै हारी सकदअ।
7 परमेशर दैआ मुल्है अदर अर उद्धार,
सह आसा मुंह बच़ाऊंणै आल़अ अर
मेरी शरण लणें ज़ैगा।
8 मेरै साथीओ, सदा डाहणअ परमेशरा दी भरोस्सअ,
आपणीं सारी खरी खोज़णीं तेऊ का,
म्हारी शरण लणें ज़ैगा आसा सह ई।
9 मणछ आसा भाफा ज़िहै, थोल़ी घल़ी लै,
कुंण होछ़अ कुंण बडअ समझ़णअ आसा बृथा।
तराकल़ी दी निं तिन्नां कोहिओ किछ़ै बज़न आथी,
तिंयां आसा सोभै शाहा का बी हल़कै।
10 ज़ुल्म करने आसरै निं रहणअ,
च़ोरी-डकैती करदै शरेरै निं हणअ,
च़ाऐ तम्हैं ज़ेतरै बी सेठ होए,
तेते भरोस्सै बी निं रही।
11 मंऐं शूणअ इहअ कि परमेशर बोला दूई गल्ला एही,
"सारअ ज़ोर आसा मेरअ ई,
12 मेरी झ़ूरी आसा अटल़।"
मालक दैआ हाम्हां सोभी लै म्हारै कामें साबै हाम्हां लै फल।