1 हे परमेशर, तंऐं हाम्हैं इहै कल्ही किल्है छ़ाडै?
ताह कै आपणीं परज़ा का सदा रहणअ रुश्शी?
2 तिन्नां मणछा कर आद ज़ुंण तंऐं खास्सी साला पैहलै आपणीं खास परज़ा आसा बणाऐं दै,
तिंयां आणै तै तंऐं गलामी का छ़ड़ैऊई कि सह गोत्र लोल़ी तेरअ आपणअ खास हुअ।
तैहा सियोन धारा बी कर आद ज़िधी तंऐं बसेरअ किअ त।
3 म्हारै दुशमणै किई तेरी पबित्र ज़ैगा बरैबाद,
तिन्नां ढूल़ै दै मेटा प्रैंदी दै एक हांढ।
4 म्हारै दुशमणै लाई तेरै भबनै सिहा ज़ेही क्रुंगा,
तिन्नैं डाहै तिधी आपणैं फ्रहरै घैऊई कि तिंयां गऐ ज़िती।
5 तिंयां ज़ाण्हिंआं इहै कि तिन्नैं आणअ खराल़ै करै
सारअ बण काटी खतम करी।
6 तिन्नैं पाऐ भबने खेल़्तर पाऐ दै काठ
खराल़ै अर घणा करै फाल़ी।
7 तिन्नैं चैल़ी पबित्र ज़ैगा तेरै बसेरै सारै दी आग अर
तिन्नैं लाई तेरी पबित्र ज़ैगा छ़ोत।
8 तिंयां बोला आप्पू मांझ़ै इहअ, "हाम्हां करनअ एथ पठी बरैबाद।"
सारै देशै ज़िधी-ज़िधी ताह परमेशरे गान-स्तान आसा, तेथ चैल़ी तिन्नैं आग।
9 ऐबै नां तेरै नशाण रहै अर नां गूर रहै,
नां हाम्हां मांझ़ै कहा का थोघ आथी कि
अह एही दशा केभै तैणीं रहणीं पल़ी।
10 हे परमेशर, म्हारै दुशमण कधू तैणीं रहणैं तेरै सुहांगा लागी?
दुशमण कै कबल्लै रहणैं तेरै नाओंआं बेइज़त करदै लागी?
11 तूह तिन्नां लै सज़ा किल्है निं दैंदअ,
म्हारी मज़त कर, तूह किल्है आसा च़ुप्पी रहअ द खल़्हुई?
12 पर हे बिधाता, तूह आसा हुऐ ज़मानैं ओर्ही म्हारअ राज़अ,
तूह आअ हाम्हां बच़ाऊंदी।
13 तंऐं किअ त आपणैं बला करै समुंदर बी दूई बाखा लै,
समुंदरै पाणीं दी रहणैं आल़अ बडअ मगर म्हाछ़ पाअ तंऐं तेऊओ मूंड फाल़ी मारी, 14 लिबतान नाओं समुंदरो बडअ ज़ीब बी पाअ तंऐं मारी,
तेऊए ठोर-ठोर करी खैऊई तिंयां शिखा बणें ज़ीबा का।
15 तंऐं बहाऊई बडी-बडी सोबल़ा काढी गाडा,
बारा भिन्नैं बगणैं आल़ै दरैअ पाऐ तंऐं शकेऊई!
16 धैल़ी बी आसा तेरअ राज़ अर राची बी आसा तेरअ राज़,
सुरज़ अर ज़ोथ आसा तंऐं ई डाहै दै टकैल़ी।
17 पृथूईए सिअं आसा तंऐं ई खिंच़ी दी अर
हिंऊंद भराल़ बी आसा तंऐं ई डाहै दै।
18 पर हे बिधाता, तेरै दुशमण आसा ताल्है हास्सदै लागै दै,
तिंयां कमुर्ख आसा तेरी निंदा करदै लागै दै।
19 म्हारी मज़त करनै आल़अ निं कोहै आथी अर हाम्हां निं नर्दैई दुशमणा सेटा कल्ही छ़ाडी,
हाम्हैं आसा तेरी हारी-मारी दी परज़ा, हाम्हां निं हेरे बिस्सरी पाई।
20 आपणीं तैहा करारा डाहै आद ज़ुंण तंऐं हाम्हां संघै आसा किई दी,
देशै आसा न्हैरअ अर ज़ुल्म भर्हुअ द!
21 हारै-मारै दै मणछा निं लोल़ी शर्मिंदै पल़अ हणअ,
रैनै-गरीबा लै दैऐ आपणीं स्तोती करनैओ मोक्कअ।
22 हे बिधाता, ऐबै उझ़ू, आपणअ नसाफ कर तूह आप्पै!
ऐहा गल्ला कर आद कि ईंयां कदुष्ट हआ सारी धैल़ी कबल्लै तेरै सुहांगा लागै दै।
23 आपणैं दुशमणे झांशा-त्रुंगा निं तूह बिस्सरी आथी,
तिन्नैं हआ धैल़ बबाल किअ द।