1 मुंह बच़ाऊंणै आल़ै परमेशर
बिधाता, ज़ीबाण ज़ेभै हुंह अरज़ करूं तेभै दैऐ तूह तेतो ज़बाब,
ज़ेभै मुंह गल़ै तैणीं घाटी ती आई दी,
तेभै आअ तूह ई मुंह बच़ाऊंदअ।
ऐबै कर तूह मुल्है झींण अर मेरी अरज़ शुण।
2 ओ लोगो, तम्हां केभै तैणीं रहणअ मेरी बेइज़ती करदै लागी?
तम्हैं झ़ूरा झ़ुठी मुहुर्ती ज़ेही ऐडी गल्ला लै अर
तम्हां केभै तैणीं रहणअ शल़ैघा पिछ़ू ठुहर्दै लागी।
3 ऐहा गल्ला करै आद कि बिधाता आसा सोभै धर्मीं मणछ आप्पू लै डाहै दै
अर ज़ेभै हुंह अरज़ करूं, सह हेरा तेभै मेरी शूणीं।
4 पर तम्हैं सोभै रहा डरदै-काम्बदै अर पाप करनअ छ़ाडा।
एते बारै सोठा धोरै करै दिला का
ज़ेभै तम्हैं कांगनरांगै आपणैं च़ैन्नै होए सुत्तै दै।
5 बिधाता लै करा धर्मीं बल़ीदान
अर रहा बी तेऊए ई भरोस्सै।
6 कई मणछ आसा इहै ज़ुंण एही अरज़ करा,
"हे बिधाता, हाम्हां लै दै खास्सी बर्गत,
तूह भाल़ हाम्हां झणैल़ू हई करै!"
7 पर ज़ुंण नंद तंऐं मुल्है दैनी,
सह आसा तिन्नें खास्सी साल-फसल, नाज़
अर दाखे रसा का बी खास्सी।
8 हुंह सका निहंचै राची निंजा सुत्ती
किल्हैकि तूह बिधाता करा आप्पै मेरी फाज़त।