1 देशा-देशे लोग किल्है आसा रोश्शै लाल-पिंऊंल़ै हुऐ दै?
तिन्नैं किल्है लाअ फज़ूल गल्ला सोठणा लै आपणअ बगत ज़ांऐं करी?
2 धरतीए सोभी राज़ै किअ बिधाता
अर तेऊ राज़ै लै एक्कअ ज़ुंण परमेशरै आप्पै आसा छ़ांटअ द,
संघा लागै आप्पू मांझ़ै इहअ बोल्दै,
3 "तेऊए बधाना का हणअ हाम्हां आज़ाद
अर हाम्हां निं तेऊए बशै रहणअ!"
4 म्हारअ मालक बिधाता ज़ुंण स्वर्गै आपणीं राज़गाद्दी दी आसा बेठअ द,
तेऊ फुक्कणी तिन्नां लै हास्सी अर तेऊ करनअ तिन्नां देशो सुहांग।
5 बिधाता हणअ तिन्नां लै रोश्शै लाल-पिंऊंल़अ,
अर तिन्नां पल़णअ हैल़अ ज़ांऊं बिधाता रोश्शै तिन्नां लै इहअ बोल़णअ,
6 "ज़ुंण राज़अ मंऐं छ़ांटअ,
सह बशैल़अ मंऐं आपणीं पबित्र धारा सियोने राज़गाद्दी दी।"
7 राज़अ बोला इहअ, "मुंह खोज़णीं तिंयां गल्ला सोभी का
ज़ुंण मंऐं शूणअ कि बिधाता किअ इहअ हुकम,
‘तूह आसा मेरअ पूत किल्हैकि आझ़ बणअ हुंह तेरअ बाब।
8 तूह मुखा मांगी ता भाल़, मुंह बणाणैं देशा-देशे लोग तेरी ज़ैदात
अर सारी धरतीओ मालक हणअ तूह।
9 ताह राट्टणै तिंयां लोहे शोठै करै
अर ताह करनै तिंयां माट्टे भांडै ज़िहै फाल़ी करै शरबूर।’"
10 देशा-देशे राज़ैओ, कबुधी निं हआ,
संसारै राज़ करनै आल़ैओ, ऐहा चतैनगी दी दैआ धैन,
11 बिधाते डरा हेठै रही करा तेऊए च़ाकरी अर काम्बदी-काम्बदी करा तेऊए ज़ै-ज़ैकार।
12 तेऊए शोहरू सेटा टेक्का माथअ,
इहअ निं हआ कि बिधाता
रोश्शै लाल-पिंऊंल़अ हई तम्हां नच़ानक खतम करे।
सह करा तेऊए फाज़त अर तिन्नां लै दैआ बर्गत ज़ुंण तेऊ सेटा शरण लआ।