1 हे बिधाता, हुंह झ़ूरा ताल्है
अर मेरअ बल आसा तूह ई।
2 तूह परमेशर बिधाता आसा मुल्है बडी टोल्हा अर मुंह फेर उछ़टै गहल़ा ज़िहअ
ज़ेथ पिछ़ू शरण लई हुंह बच़ी रहा।
तूह बच़ाऊआ मुंह ढाल़ा ज़िहअ,
मेरी फाज़त करा तूह ई
अर तूह डाहा मुंह राज्ज़ी-राम्बल़ै बच़ाऊई।
3 मुंह करनी ताह बिधाता सेटा अरज़,
तंऐं बच़ाऊअ हुंह मेरै दुशमणा का,
ज़ै-ज़ैकार करनै जोगी आसा तूह ई।
4 मौतै हेरअ हुंह राश्शी ज़िहअ फेरा-फेर कशी!
बनाश करनै आल़ी गाडे हर्हला जैंदरी च़ाल्लअ हुंह डुबी।
5 मेरै मुंडा प्रैंदै थिई मौत रिंगदी लागी दी,
अर मौते थिई मुल्है बाता गंईं-गंईं दी फाही डाही दी ढोही!
6 हुंह त आफ़ता दी पल़अ द,
मंऐं पाई ताह बिधाता सेटा पकार कि मेरी मज़त कर।
मेरी पकार पुजी तेरै बसेरै तेरै कानै
अर ज़ांऊं तंऐं अरज़ शूणीं हेरी।
7 सारी पृथूई हुई ज़ाज़री अर लोगा लागी डरै काम्मणीं,
बडी-बडी धारे आथरी बी सिक्की आजू-पिछ़ू!
किल्हैकि बिधाता आई एही खास्सी रोश्शै कि
8 तेऊए नाके ढुंण्हीं का लागअ धूँ निखल़दअ
अर खाखा का आगीए लुपल़ै संघै ज़ल़दै-ज़ल़दै कोयलै निखल़दै।
9 तंऐं खोल्हअ स्वर्ग धुंघरा ज़िहअ संघा होथअ उंधै,
तेरै खूरा हेठै तै घणैं काल़ै बादल़।
10 तूह आअ फैंखा आल़ै करूब स्वर्ग दूता प्रैंदै बेशी,
संघा आअ बागरी ज़िहअ छ़ेक्कै डैअ दैई।
11 ताह फेर आसा घणैं पाणीं आल़ै न्हैरै बादल़,
आप्पू आसा तूह तेता पिछ़ू।
12 ताह आजू लागै गुल़ूबिज़ल़ू हंदै अर
बडै-बडै शरू अर बीज पल़दी।
13 ए परम प्रधान परमेशर बिधाता, तेरै बैणै छ़ाडी सरगा का गुल़ूबिज़ल़ू ज़ेही छ़ेल़,
तेखअ लागै बडै-बडै शरू अर आग बरशदी।
14 तंऐं खद्रेल़ै आपणैं दुशमण कतीर बाही ओर्ही-पोर्ही,
तिन्नां लै शोटी तंऐं सरगा का बीज अर तिन्नां जैंदरी पल़अ घणअ झाख।
15 हे बिधाता, ज़ांऊं तंऐं एक झांश काढी अर
तेरै नाके ढुंण्हींए शाहे ज़ोरा करै शुझुऐ
डुघै समुंदरे थाल्लै अर
पृथूईए गाडा नाल़ी हुई पठी नांगी!
16 तंऐं खिंच़अ हुंह स्वर्गा का आपणीं बाह करै
डुघै समुंदरे पाणीं जैंदरा का उझै।
17 तंऐं बच़ाऊअ हुंह मेरै तिन्नां सोभी दुशमणा का
ज़ुंण मुंह संघै ज़ीद डाहा तै,
किल्हैकि तिंयां थिऐ बेघै खास्सै बलबान।
18 हे बिधाता, खरीए पलका गोटअ हुंह तिन्नैं फेरा-फेर,
पर तेभै किई तंऐं मेरी फाज़त।
19 तंऐं किअ हुंह आफ़ता का दूर,
हुंह छ़ड़ैऊअ तंऐं किल्हैकि तूह झ़ूरा मुल्है खास्सअ।
20 तंऐं बिधाता दैनअ मुल्है धर्मीं हणैंओ पुआज़अ अर
तंऐं दैनी मुल्है बर्गत किल्हैकि मेरै दिलै निं किछ़ै खोट आथी।
21 हुंह करा तिहअ ई ज़िहअ तूह बिधाता मुल्है बोला,
ताह छ़ाडी निं हुंह कधि कबाता डेऊअ, इहअ पाप निं मंऐं किअ ई।
22 हुंह डाहा तेरअ बधान सदा आद,
तंऐं ज़ेही बिधी खोज़ी, तिंयां किई मंऐं तेही ई पूरी।
23 हे बिधाता, ऐहा गल्ला ज़ाणा तूह कि मुखा निं किछ़ै खोट आथी,
हुंह रहा कदुष्ट कामां का दूर ई।
24 हे बिधाता, तूह आसा मुल्है भलअ किल्हैकि मंऐं ज़िऊई धर्मीं ज़िन्दगी,
तंऐं दैनी मुल्है बर्गत किल्हैकि हुंह रहअ ज़िहअ तूह च़ाहा तिहअ ई नर्दोश।
25 हे बिधाता, ज़ुंण ताल्है शुचै-पाक्कै आसा, तिन्नां लै आसा तूह बी तिहअ ई।
ज़ुंण शुचै-पाक्कै रहा तिन्नां लै बी रहअ तिहअ ई शुचअ।
26 च़ांगै लै रहा तूह च़ांगअ,
पर ज़ुंण कदुष्ट काम करा तिन्नां लै फिरा तूह क्रुखअ।
27 मानदार मणछ बच़ाऊऐ तंऐं
पर घमंडी मणछ किऐ तंऐं शर्मिंदै।
28 हे बिधाता, मुल्है किअ प्रैश्शअ तंऐं ई,
तंऐं किअ मेरअ न्हैरअ मुखा दूर।
29 तंऐं दैनअ मुल्है दुशमणा का ज़ितणा लै बल अर
ताह करै सका हुंह कई नगरी ज़िती।
30 हे परमेशर बिधाता, तेरी बात आसा शुची-पाक्की,
तेरै बैणा दी आसा सत्त।
ज़ुंण ताह सेटा शरण लआ,
तूह करा तिन्नें फाज़त।
31 हे बिधाता, ताह छ़ाडी निं होर कोहै परमेशर आथी!
म्हारी शरण लणें बडी टोल्ह आसा तूह ई।
32 मुल्है बल दैणैं आल़अ आसा तूह परमेशर ई अर
मुखा राम्बल़ी बात खोज़णैं आल़अ बी आसा तूह ई।
33 तूह दैआ मेरी ज़ांघा लै हरनी ज़िहअ ठुर्हनेओ ज़ोर अर
तूह ई करा मुंह उछ़टी धारा प्रैंदै खल़अ।
34 तूह शखैल़ा मुखा जुध बिद्या,
तैही सका हुंह कांस्से बडै धणशा दी डोर लाई।
35 हे बिधाता, तूह ई आसा मेरी बच़ाऊंणै आल़ी ढाल़,
तंऐं हआ हुंह आपणैं खाणैं हाथा करै थम्हीं डाहअ द
अर तेरअ बल डाहा मुंह राज्ज़ी-राम्बल़ै।
36 तंऐं बणाईं मुंह हांढणा लै बिरली बात,
तेथ निं मेरै खूर फिशल़दै।
37 ज़ांऊं तैणीं मंऐं आपणैं दुशमण ढाकै निं, तेभै तैणीं रहणअ मुंह तिन्नें पिछ़ै पल़ी,
ज़ेभै तैणीं मंऐं तिंयां पठी खतम निं किऐ, तेभै तैणीं निं हुंह पिछ़ू फिरदअ।
38 मुंह लिरनै तिंयां तलबारा कै इहै कि तिंयां निं खल़ै उझ़दै डाहणैं,
तिंयां झेचणैं मुंह आपणैं खूरा हेठै।
39 तंऐं दैनअ मुल्है जुधा करनैओ बल अर
मेरै दुशमणा प्रैंदै ज़ीत।
40 तंऐं दैनअ मुल्है इहअ बल कि मंऐं झेचै आपणैं खूरा करै तिन्नें कैल़ै,
ज़ुंण मुंह संघै ज़ीद डाहा तै, तिंयां किऐ मंऐं पठी बरैबाद।
41 तिन्नैं मेरै दुशमणै पाई लैल़ा पकारा पर तिन्नां बच़ाऊंदअ निं कोहै आअ,
तिन्नैं पाई बिधाता सेटा बी लेर-पकार पर तिन्नां निं किछ़ै ज़बाब भेटअ।
42 तिंयां चकोल्लै मंऐं धरनीं माट्टै जैंदरी,
तिंयां शोटै मंऐं च़िक्करै ज़िहै ढेक्का।
43 हे बिधाता, तंऐं बच़ाऊअ हुंह द्रोही मणछा का,
संघा दैनअ मुल्है तिन्नां पराई ज़ातीए लोगा प्रैंदै राज़,
ज़हा हुंह बछ़ैणदअ बी नांईं त, तिंयां लागै मेरी च़ाकरी करदै।
44 ज़िहअ ई तिन्नैं मेरअ नाअं शूणअ,
तिंयां परदेसी आऐ मुंह सेटा माथै टेक्कदै।
45 तिन्नों चुटणअ हैअ ई अर
तिंयां एछणैं आपणैं गहल़ा का काम्बदी-काम्बदी।
46 हे बिधाता, तूह आसा ज़िऊंदअ परमेशर!
मुंह करनी तेरी ज़ै-ज़ैकार!
मुंह बच़ाऊंणै आल़अ आसा तूह अर
मुंह करनी तेरी सारै दी बड़ैई।
47 हे परमेशर, तंऐं ज़ताऊअ हुंह मेरै दुशमणा का अर
तंऐं किऐ देशा-देशे लोग मेरै बशै।
48 तंऐं बच़ाऊअ हुंह मेरै दुशमणा का।
तंऐं डाहअ हुंह मेरै दुशमणा का दूर राज्ज़ी-राम्बल़अ अर
तंऐं डाहअ हुंह उपद्रभी मणछा का बच़ाऊई।
49 हे बिधाता, मुंह करनी इना सोभी गल्ला पिछ़ू तेरी ज़ै-ज़ैकार,
मुंह करनी देशा-देशे लोगा मांझ़ै तेरी बड़ैई।
50 ज़ुंण राज़अ तंऐं आप्पै हुअ छ़ांटअ द, तेऊ लै दैआ तूह महान ज़ीत,
तूह झ़ूरा राज़ै दाबेद अर तेऊ आद-लुआदा लै पोस्ती दर पोस्ती सदा।