1 *Ang *mangmang ay nagsabi sa kaniyang puso, Walang Dios:

*Sila'y nangapapahamak, sila'y nagsigawa ng kasuklamsuklam na mga gawa;

Walang gumagawa ng mabuti,

2 Tinutunghan ng Panginoon ang mga anak ng mga tao mula sa langit,

*Upang tingnan, kung may sinomang nakakaunawa,

Na hinahanap ng Dios.

3 Silang lahat ay nagsihiwalay; sila'y magkakasama na naging kahalayhalay;

Walang gumagawa ng mabuti, wala, wala kahit isa.

4 *Wala bang kaalaman ang lahat na manggagawa ng kasamaan?

*Na siyang nagsisikain sa aking bayan na tila nagsisikain ng tinapay,

*At hindi nagsisitawag sa Panginoon.

5 Doo'y nangapasa malaking katakutan sila:

Sapagka't ang Dios ay nasa lahi ng matuwid.

6 Inyong inilalagay sa kahihiyan ang payo ng dukha,

Sapagka't ang Panginoon ang kaniyang *kanlungan.

7 Oh kung ang kaligtasan ng Israel ay nanggagaling *sa Sion!

Kung *ibabalik ng Panginoon ang nangabihag ng kaniyang bayan,

Magagalak nga ang Jacob, at masasayahan ang Israel.