1 Bakit ka naghahambog sa kasamaan, Oh *makapangyarihang tao?

Ang kagandahang-loob ng Dios ay palagi.

2 *Ang dila mo'y kumakatha ng totoong masama;

Gaya ng matalas na *pangahit, na gumagawang may karayaan.

3 Iniibig mo ang kasamaan ng higit kay sa kabutihan;

*At ang pagsisinungaling kay sa pagsasalita ng katuwiran. (Selah)

4 Iniibig mo ang lahat na mananakmal na salita,

Oh ikaw na magdarayang dila.

5 Ilulugmok ka ring gayon ng Dios magpakailan man,

Itataas ka niya, at ilalabas ka sa iyong tolda,

At *bubunutin ka niya sa *lupain ng may buhay. (Selah)

6 *Makikita naman ng matuwid, at matatakot,

*At tatawa sa kaniya, na magsasabi,

7 Narito, ito ang tao na hindi ginawang kaniyang katibayan, ang Dios;

Kundi *tumiwala sa kasaganaan ng kaniyang mga kayamanan,

At nagpakalakas sa kaniyang kasamaan.

8 Nguni't tungkol sa akin, *ay gaya ako ng sariwang punong kahoy ng olibo sa bahay ng Dios:

Tumitiwala ako sa kagandahangloob ng Dios magpakailan-kailan man.

9 Ako'y magpapasalamat sa iyo magpakailan man, sapagka't iyong ginawa:

At ako'y maghihintay sa iyong pangalan *sapagka't mabuti, sa harapan ng *iyong mga banal.