Pular para o conteúdo
Publicidade

Salmos 49

TB

Die mag van die dood.

1 VIR die musiekleier. Van die kinders van Korag. 'n Psalm.

2 Hoor dit, alle volke, luister, alle bewoners van die wêreld,

3 geringes sowel as aansienlikes, tesame ryk en arm!

4 My mond sal louter wysheid spreek, en die oordenking van my hart is net verstand.

5 Ek sal my oor neig tot 'n spreuk; ek sal my raaisel verklaar by die siter.

6 Waarom sou ek vrees in dae van onheil, as die ongeregtigheid van my onderkruipers my omring

7 die wat vertrou op hulle vermoë en hulle beroem op die grootheid van hulle rykdom?

8 Niemand kan ooit 'n broer loskoop nie; hy kan aan God sy losprys nie gee nie

9 (want die losprys van hulle lewe is te kosbaar en vir ewig ontoereikend),

10 dat hy vir ewig sou voortlewe, die vernietiging nie sou sien nie.

11 Want hy sien: wyse manne sterwe, die dwaas en die onverstandige kom tesame om en laat hulle vermoë aan ander na.

12 Hulle binneste gedagte is: hul huise sal vir ewig wees, hul wonings van geslag tot geslag; hulle noem die lande na hul name.

13 Maar die mens wat in aansien is, hou nie stand nie; hy is soos die diere wat vergaan.

14 Dit is die weg van die wat op hulleself vertrou, en van hulle volgelinge wat in hul woorde 'n behae het. Sela.

15 Soos skape word hulle bestem vir die doderyk; die dood is hulle herder, en die opregtes heers oor hulle in die môre; en hulle gestalte is daar vir die doderyk om te verteer, sodat daarvoor geen woning meer is nie.

16 Maar God sal my siel loskoop van die mag van die doderyk, want Hy sal my opneem. Sela.

17 Wees nie bevrees as 'n man ryk word, as die rykdom van sy huis groot word nie;

18 want by sy dood sal hy van alles niks saamneem nie; sy heerlikheid sal nie neerdaal agter hom aan nie.

19 Al ag hy homself gelukkig in sy lewe en prys hulle jou, omdat jy aan jouself goed doen

20 tog gaan sy siel na die geslag van sy vaders; tot in ewigheid sal hulle die lig nie sien nie.

21 Die mens wat in aansien is en geen verstand het nie, is soos die diere wat vergaan.

A vaidade dos bens terrestres

Ao cantor-mor. Salmo dos filhos de Corá

1 Sl 78.1;Is 1.2;Mq 1.2Ouvi isto, todos os povos;

dai ouvidos, todos os Sl 33.8habitantes do mundo,

2 tanto Sl 62.9plebeus como de alta estirpe,

juntamente os ricos e os pobres.

3 A minha boca Sl 37.30falará sabedoria;

Sl 119.130de entendimento será a meditação do meu coração.

4 Inclinarei o meu ouvido a Sl 78.2uma parábola;

ao som da harpa, declararei Nm 12.8o meu enigma.

5 Por que hei de eu Sl 23.4;27.1temer nos dias de adversidade,

quando me cercar a iniquidade dos que me perseguem,

6 dos que Sl 52.7;Jó 31.24;Pv 11.28;Mc 10.24confiam na sua fazenda

e se gloriam na multidão das suas riquezas?

7 Nenhum deles pode de maneira alguma Mt 25.8-9remir a seu irmão,

nem por ele dar um Jó 36.18-19resgate a Deus

8 (Pois custa demais a remissão da vida deles,

e esta tentativa tem de ser abandonada para sempre.),

9 para que Sl 22.29continuasse a viver perpetuamente

e para que Sl 16.10;89.48não visse a cova.

10 Pois vê-se que Ec 2.16os sábios morrem;

Sl 92.6;94.8o estulto e o estúpido juntos perecem

Sl 39.6;Ec 2.18,21;Lc 12.20e deixam a outros a sua fazenda.

11 Sl 64.6O seu pensamento íntimo é que as suas Sl 10.6casas permanecerão para sempre,

e as suas moradas, para todas as gerações.

Dt 3.14Eles dão às suas terras os seus próprios nomes.

12 Sl 49.20O homem, porém, não permanece em dignidade;

antes, é semelhante aos animais que perecem.

13 Jr 17.11Este é o caminho dos que confiam em si mesmos

e o dos que os seguem, Sl 49.18aplaudindo o que eles dizem. (Selá)

14 Como ovelhas são encurralados Sl 9.17no Sheol;

a morte os pastoreia.

Dn 7.18;Ml 4.3;1Co 6.2;Ap 2.26Os justos dominam sobre eles de manhã;

a sua formosura, consumi-la-á o Jó 24.19Sheol,

para não ter mais lugar onde habite.

15 Mas Deus Sl 16.10;56.13;Os 13.14remirá a minha alma do poder do Sheol,

Sl 16.11;73.24;Gn 5.24pois ele me receberá. (Selá)

16 Não temas, Sl 37.7quando alguém se enriquecer,

quando for aumentada a glória da sua casa,

17 porque, quando morrer, Sl 17.14;1Tm 6.7não levará coisa alguma;

a sua glória não descerá após ele.

18 Ainda que ele, enquanto vivo, Sl 10.3,6;Dt 29.19;Lc 12.19abençoou a sua alma

(Os homens te louvam, enquanto fazes o bem a ti mesmo.),

19 Gn 15.15irá ter com a geração de seus pais,

os quais não verão mais Sl 56.13;Jó 33.30a luz.

20 Sl 49.12O homem, revestido de dignidade, mas sem entendimento,

é semelhante aos animais que perecem.

Veja também