Die lied van die skepping.
1 LOOF die Here, o my siel! Here my God, U is baie groot! Met majesteit en heerlikheid is U bekleed —
2 wat Uself omhul met die lig soos met 'n kleed, wat die hemel uitspan soos 'n tentdoek;
3 wat sy solders bou in die waters, wat van die wolke sy wa maak, wat op die vleuels van die wind wandel,
4 wat van die winde sy boodskappers maak, van vuurvlamme sy dienaars.
5 Hy het die aarde gegrond op sy grondveste, sodat dit vir ewig en altyd nie wankel nie.
6 U het dit met die wêreldvloed soos met 'n kleed oordek; die waters het bo-oor die berge gestaan.
7 Vir u dreiging het hulle gevlug, vir die stem van u donder het hulle weggeskrik —
8 berge het opgerys, laagtes het weggesak — na die plek wat U vir hulle reggemaak het.
9 'n Grens het U gestel waar hulle nie oor mag gaan nie; hulle mag die aarde nie weer oordek nie.
10 Hy wat die fonteine uitstuur in die holtes: tussen die berge loop hulle deur.
11 Hulle laat al die diere van die veld drink; die wilde-esels les hulle dors.
12 By hulle woon die voëls van die hemel; tussen die takke uit laat hulle die stem hoor.
13 Hy laat die berge drink uit sy boonste kamers; die aarde word versadig uit die vrug van u werke.
14 Hy laat gras uitspruit vir die diere en die plante tot diens van die mens: om broodkoring uit die aarde te laat voortkom,
15 en dat wyn die mens se hart kan bly maak; om die aangesig te laat blink van olie, en dat brood die mens se hart kan versterk.
16 Die bome van die Here word versadig, die seders van die Líbanon wat Hy geplant het;
17 waar die voëls hulle neste maak, die ooievaar wie se huis die sipresse is.
18 Die hoë berge is vir die steenbokke, die rotse is 'n skuilplek vir die dasse.
19 Hy het die maan gemaak vir die vaste tye; die son ken sy tyd om onder te gaan.
20 U beskik die duisternis, en dit word nag, waarin al die diere van die bos uitkruip.
21 Die jong leeus brul om roof en begeer hulle voedsel van God.
22 As die son opgaan, dan trek hulle hul terug en gaan lê in hul slaapplekke.
23 Die mens gaan uit na sy werk en na sy arbeid tot die aand toe.
24 Hoe talryk is u werke, o Here! U het hulle almal met wysheid gemaak; die aarde is vol van u skepsele!
25 Daar is die see, groot en alkante toe wyd — daar is 'n gewemel sonder getal, klein diere saam met grotes.
26 Daar gaan die skepe en die Leviátan wat U geformeer het om daarin te speel.
27 Hulle almal wag op U, dat U hulle voedsel kan gee op die regte tyd.
28 U gee dit aan hulle, hulle tel dit op; U maak u hand oop, hulle word versadig met die goeie.
29 U verberg u aangesig, hulle word verskrik; U neem hulle asem weg, hulle sterwe en keer terug tot hul stof.
30 U stuur u Gees uit, hulle word geskape; en U maak die gelaat van die aarde nuut.
31 Laat die heerlikheid van die Here vir ewig wees, laat die Here bly wees oor sy werke,
32 Hy wat die aarde aankyk, en dit bewe; Hy raak die berge aan, en hulle rook.
33 Ek wil sing tot eer van die Here solank as ek lewe, ek wil psalmsing tot eer van my God solank as ek daar is.
34 Mag my oordenking Hom welgevallig wees; ék sal bly wees in die Here!
35 Mag die sondaars omkom van die aarde en die goddelose mense nie meer wees nie! Loof die Here, o my siel! Halleluja!
A glória de Deus é manifestada na criação e conservação de todas as coisas
1 Sl 103.22Bendize, minha alma, a Jeová.
Ó Jeová, Deus meu, tu és mui grande;
Sl 93.1estás vestido de honra e de majestade,
2 tu que te cobres Dn 7.9de luz como dum manto,
Is 40.22que estendes o céu como uma cortina,
3 és quem Am 9.6põe nas águas as vigas das suas câmaras,
quem faz Is 19.1das nuvens o seu carro,
quem anda Sl 18.10sobre as asas do vento,
4 quem faz dos seus mensageiros Sl 148.8;Hb 1.7ventos,
dos seus ministros, 2Rs 2.11;6.17fogo chamejante;
5 quem Sl 24.2;Jó 38.4lançou os fundamentos da terra,
para que não fosse abalada para sempre.
6 Gn 1.2Cobriste-a dum abismo como duma vestidura;
as águas ficaram acima das montanhas.
7 À tua Sl 18.15;106.9;Is 50.2repreensão, fugiram;
à Sl 29.3;77.18voz do teu trovão, puseram-se em retirada
8 (Elevaram-se as montanhas, desceram os vales.),
para o Sl 33.7lugar que lhes tinha preparado.
9 Puseste-lhes Jó 38.10-11;Jr 5.22barreiras, para que não ultrapassem,
para que não tornem a cobrir a terra.
10 Tu és quem faz sair Sl 107.35;Is 41.18fontes no vale;
elas correm entre os montes;
11 Sl 104.13dão de beber a todos os animais do campo;
Jó 39.5os asnos monteses matam a sua sede.
12 Junto delas, as aves do céu Mt 8.20têm o seu pouso,
dentre a ramagem fazem ouvir o seu canto.
13 Ele, das suas câmaras, Sl 65.9;147.8rega os montes;
a terra se farta dos frutos das suas obras.
14 Faz crescer Sl 147.8;Jó 38.27a relva para o gado
Gn 1.29e a erva para corresponder ao trabalho do homem,
para fazer sair alimento Jó 28.5do seio da terra,
15 o Jz 9.13;Pv 31.6;Ec 10.19vinho que alegra o coração do homem,
o Sl 23.5;92.10;141.5;Lc 7.46azeite que faz reluzir o seu rosto,
e o pão Gn 18.5;Jz 19.5,8que fortalece o coração do homem.
16 São saciadas as árvores de Jeová,
os cedros do Líbano que ele plantou,
17 nos quais fazem ninhos Sl 104.12as aves.
Quanto à Lv 11.19cegonha, a sua morada está nos ciprestes.
18 Para as Jó 39.1cabras monteses são as altas montanhas;
Pv 20.26os penhascos são refúgios para os Lv 11.5querogrilos.
19 Ele fez a lua Gn 1.14para marcar as estações;
Sl 19.6o sol conhece o seu ocaso.
20 Sl 74.16;Is 45.7Tu fazes as trevas, e vem a noite,
na qual saem Sl 50.10;Is 56.9;Mq 5.8todos os animais da selva.
21 Jó 38.39Os leões novos rugem em busca da presa
e Sl 145.15;Jl 1.20pedem a Deus de comer.
22 Mal nasce o sol, recolhem-se
e vão deitar-se nos seus Jó 37.8covis.
23 O homem sai Gn 3.19para o seu trabalho
e para a sua ocupação, até à tarde.
24 Quão Sl 40.5numerosas são as tuas obras, Jeová!
Todas elas as fizeste Sl 136.5;Pv 3.19;Jr 10.12;51.15com sabedoria.
Cheia está Sl 65.9a terra das tuas riquezas.
25 Eis ali o Sl 8.8;69.34mar grande e vasto,
no qual se movem inumeráveis seres,
animais, tanto pequenos como grandes.
26 Ali, andam os Sl 107.23;Ez 27.9navios;
ali, está Sl 74.14;Jó 41.1leviatã, que formaste para nele folgar.
27 Todos estes Sl 145.15esperam de ti
que lhes Sl 136.25;147.9;Jó 36.31;38.41dês de comer, a tempo.
28 Tu lhes distribuis, e eles apanham;
Sl 145.16abres a mão, eles são saciados de bens.
29 Sl 30.7;Dt 31.17Escondes o teu rosto, e eles ficam perturbados;
Sl 146.4;Jó 34.14;Ec 12.7tira-lhes o fôlego, eles morrem,
e Sl 90.3;Gn 3.19;Jó 10.9voltam ao seu pó.
30 Envias o teu Jó 33.4;Ez 37.9Espírito, e eles são criados;
e renovas a face da terra.
31 Permaneça para sempre a Sl 86.12;111.10glória de Jeová;
Gn 1.31regozije-se Jeová nas suas obras.
32 Sl 97.4-5;114.7;Jz 5.5Ele olha para a terra, e ela estremece;
Sl 144.5;Êx 19.18toca as montanhas, e elas fumegam.
33 Cantarei a Jeová, Sl 63.4enquanto eu viver;
cantarei Sl 146.2louvores ao meu Deus, enquanto eu subsistir.
34 Seja-lhe agradável Sl 19.14a minha meditação;
eu me Sl 9.2regozijarei em Jeová.
35 Sejam da terra Sl 59.13extirpados os pecadores,
e não subsistam mais Sl 37.10os perversos.
Sl 104.1Bendize, minha alma, a Jeová!
Sl 105.45;106.48Louvai a Jeová!