Salmos 74

Die verwoeste heiligdom.

1 'n ONDERWYSING van Asaf.

o God, waarom het U vir altyd verstoot? Waarom rook u toorn teen die skape van u weide?

2 Dink aan u vergadering wat U in die voortyd verwerf het, wat U verlos het om die stam van u erfdeel te wees, aan die berg Sion waar U op gewoon het.

3 Hef u voete op na die ewige puinhope: alles het die vyand in die heiligdom verniel.

4 U teëstanders het binne-in u vergaderplek gebrul; hulle het hul tekens as tekens gestel.

5 Dit lyk soos wanneer iemand byle omhoog hef in 'n digte plek bome.

6 En nou — die houtsnywerk daarvan het hulle alles met byl en hamers stukkend geslaan.

7 Hulle het u heiligdom aan die brand gesteek; tot die grond toe het hulle die woonplek van u Naam ontheilig.

8 Hulle het in hul hart gesê: Laat ons hulle almal saam onderdruk! Hulle het al die vergaderplekke van God in die land verbrand.

9 Ons sien nie ons tekens nie; daar is geen profeet meer nie, en by ons is daar niemand wat weet hoe lank nie.

10 Hoe lank, o God, sal die teëstander smaad aandoen, sal die vyand u Naam vir altyd verag?

11 Waarom trek U u hand, ja, u regterhand, terug? Trek dit uit u boesem! Vernietig!

12 Nogtans is God my Koning van die voortyd af, wat verlossinge werk op die aarde.

13 Ú het deur u sterkte die see geklief; Ú het die koppe van die seemonsters op die waters verbreek.

14 Ú het die koppe van die Leviátan verbrysel; U het hom gegee as voedsel vir 'n volk — vir woestyndiere.

15 Ú het fontein en stroom oopgeslaan; Ú het standhoudende riviere laat opdroog.

16 Aan U behoort die dag, aan U behoort ook die nag; Ú het hemelligte en son vasgestel.

17 Ú het al die grense van die aarde bepaal; somer en winter, Ú het hulle geformeer.

18 Dink hieraan: Die vyand het die Here gesmaad, en 'n dwase volk het u Naam verag.

19 Gee aan die wilde diere die siel van u tortelduif nie oor nie; vergeet nie vir altyd die lewe van u ellendiges nie.

20 Aanskou die verbond, want die donker plekke van die land is vol wonings van geweld.

21 Laat die verdrukte nie beskaamd terugkom nie; laat die ellendige en behoeftige u Naam prys.

22 Staan op, o God, verdedig u saak; dink aan die smaad wat U die hele dag aangedoen word deur 'n dwaas.

23 Vergeet nie die geroep van u teëstanders nie — die rumoer van u opstandige vyande, wat altyddeur opgaan!

A assolação do santuário e a súplica para que se lembrasse do seu povo aflito

Masquil de Asafe

1 Ó Deus, por que nos *Sl 44.9;77.7rejeitas para sempre?

Por que se *Sl 18.8;89.46;Dt 29.20acende a tua ira contra *Sl 79.13;95.7;100.3as ovelhas do teu pasto?

2 Lembra-te da tua congregação, que desde a antiguidade *Êx 15.16;Dt 32.6adquiriste,

*Sl 77.15;106.10;Êx 15.13;Is 63.9que remiste para ser a *Dt 32.9;Is 63.17;Jr 10.16;51.19tribo da tua herança;

e do monte *Sl 9.11;68.16Sião, no qual tens habitado.

3 Dirige os teus passos para *Is 61.4as perpétuas ruínas,

para *Sl 79.1todo o mal que o inimigo tem feito no santuário.

4 Os teus adversários *Lm 2.7bramiram no meio da tua assembleia;

puseram *Sl 74.9por sinais as suas próprias *Nm 2.2insígnias.

5 Pareciam homens que, de *Jr 46.22machados alçados,

rompem através de espessa mata de árvores.

6 Agora, a esses *1Rs 6.18,29,32,35lavores de escultura, à uma,

eles os estão despedaçando a machado e martelos.

7 *2Rs 25.9Deitaram fogo ao teu santuário;

*Sl 89.39;Lm 2.2profanaram, derrubando-a até o chão, a morada do teu nome.

8 *Sl 83.4Disseram no seu coração:

Acabemos com eles de uma vez.

Incendiaram todas as casas de Deus na terra.

9 *Sl 78.43Os nossos símbolos, não os vemos;

*1Sm 3.1;Lm 2.9;Ez 7.26;Am 8.11não há mais profeta;

não há entre nós quem saiba *Sl 6.3;79.5;80.4até quando.

10 Até quando, ó Deus, *Sl 44.16;79.12;89.51ultrajará o adversário?

Acaso, *Lv 24.16blasfemará o inimigo o teu nome para sempre?

11 Por que *Lm 2.3retrais a tua mão, a tua destra?

Tira-a do teu seio e *Sl 59.13dá cabo deles.

12 Todavia, Deus é o *Sl 44.4meu Rei desde a antiguidade,

obrando a salvação no meio da terra.

13 Foste tu o que, pela tua força, *Sl 78.13;Êx 14.21dividiste o mar;

*Is 51.9esmigalhaste a cabeça dos *Sl 148.7;Jr 51.34monstros marinhos sobre as águas.

14 Foste tu o que despedaçaste as cabeças do *Sl 104.26;Jó 41.1Leviatã

e o deste por comida aos *Sl 72.9habitantes do deserto.

15 Foste tu o que *Sl 78.15;105.41;114.8;Êx 17.5-6;Nm 20.11;Is 48.21abriste fontes e torrentes;

tu o que fizeste *Sl 114.3;Êx 14.21-22;Js 2.10;3.13secar rios perenes.

16 Teu é o dia, também tua é a noite.

Tu *Sl 104.19;136.7-8;Gn 1.14-18formaste a luz e o sol.

17 Foste tu o que *Dt 32.8;At 17.26determinaste todos os limites da terra;

*Sl 147.16-18o verão e o inverno, tu os fizeste.

18 Lembra-te disso, de como o inimigo tem *Sl 74.10ultrajado a Jeová,

e de como um *Sl 39.8;Dt 32.6povo insensato tem blasfemado o teu nome.

19 Não entregues a alma da *Ct 2.14tua rola a feras;

*Sl 9.18não te olvides para sempre da vida dos teus aflitos.

20 Considera tu a tua *Sl 106.45;Gn 17.7aliança,

pois os *Sl 88.6;143.3lugares tenebrosos da terra estão cheios das moradas de violência.

21 Não volte envergonhado o *Sl 103.6oprimido;

louvem o teu nome o *Sl 35.10;Is 41.17aflito e o necessitado.

22 Levanta-te, ó Deus, *Sl 43.1;Is 3.13;43.26;Ez 20.35pleiteia a tua própria causa;

lembra-te de como o *Sl 74.18insensato te ultraja continuamente.

23 Não te esqueças da gritaria dos teus *Sl 74.10adversários;

*Sl 65.7o tumulto dos que se levantam contra ti sobe continuamente.