1 ਹਾਏ, ਕਿ ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਾੜ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਆ ਜਾਵੇਗਾ,

ਕਿ ਪਹਾੜ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਕੰਬਣਗੇ!

2 ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਟਹਿਣੀਆਂ ਨੂੰ ਬਲਦੀ ਹੈ

ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਉਬਲਦਾ ਹੈ,

ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਦੱਸਣ

ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿਲਾ ਦੇਣ!

3 ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਅਚਰਜ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਨੂੰ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ,

ਤੂੰ ਹੇਠਾਂ ਉੱਤਰ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਕੰਬ ਗਏ।

4 ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ,

ਨਾ ਕਿਸੇ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਿਆ,

ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਅੱਖ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ,

ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।

5 ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹੋ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ,

ਜੋ ਤੇਰੇ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ,

ਤੂੰ ਕ੍ਰੋਧਵਾਨ ਹੋਇਆ।

ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?

6 ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮਨੁੱਖ ਵਰਗੇ ਹੋ ਗਏ,

ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਗੰਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹਨ।

ਅਸੀਂ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗੂੰ ਕੁਮਲਾ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ,

ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਬਦੀਆਂ ਹਵਾ ਵਾਂਗੂੰ ਸਾਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

7 ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਪੁਕਾਰਦਾ,

ਨਾਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਰੱਖੇ;

ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋ ਲੁਕਾਇਆ ਹੈ

ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

8 ਫਿਰ ਵੀ ਤੂੰ, ਯਾਹਵੇਹ, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਮਿੱਟੀ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਘੁਮਿਆਰ ਹੈ;

ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਦੇ ਕੰਮ ਹਾਂ।

9 ਹੇ ਯਾਹਵੇਹ, ਤੂੰ ਅੱਤ ਕ੍ਰੋਧਵਾਨ ਨਾ ਹੋ;

ਨਾ ਸਾਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਯਾਦ ਰੱਖ।

ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਵੇਖ, ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ,

ਕਿਉਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹੀ ਤੇਰੇ ਲੋਕ ਹਾਂ।

10 ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਉਜਾੜ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।

ਸੀਯੋਨ ਸੁੰਨਸਾਨ, ਯੇਰੂਸ਼ਲੇਮ ਵਿਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।

11 ਸਾਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮੰਦਰ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਉਸਤਤ ਕੀਤੀ ਸੀ,

ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ,

ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜੋ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।

12 ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯਾਹਵੇਹ, ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਵੇਗਾ?

ਕੀ ਤੂੰ ਚੁੱਪ ਰਹੇਗਾ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਸਜ਼ਾ ਦੇਵੇਂਗਾ?