1 און דאָס װאָרט פֿון ה׳ איז געװען צו יִרמיָהון אַ צװײט מאָל, װען ער איז נאָך געװען אײַנגעשפּאַרט אין הױף פֿון דער װאַך, אַזױ צו זאָגן: 2 אַזױ האָט געזאָגט ה׳ װאָס האָט עס געמאַכט, ה׳ װאָס האָט דאָס געפֿורעמט עס אָנצוברײַטן, דער װאָס זײַן נאָמען איז ה׳: 3 רוף מיך, און איך װעל דיר ענטפֿערן, און איך װעל דיר דערצײלן גרױסע זאַכן, און פֿאַרבאָרגענע װאָס דו װײסט נישט. 4 װאָרעם אַזױ האָט געזאָגט ה׳ אלוקי יִשׂרָאֵל אױף די הײַזער פֿון דער דאָזיקער שטאָט, און אױף די הײַזער פֿון די מלכים פֿון יהוּדה, װאָס זײַנען אײַנגעװאָרפֿן געװאָרן פֿאַר די ערדװאַלן און פֿאַר דער שטרײטמױער, 5 װאָס זײ קומען מלחמה האַלטן דערױף מיט די כַּשׂדים, און זײ אָנצופֿילן מיט די פּגרים פֿון די מענטשן װאָס איך האָב געשלאָגן אין מײַן כּעס און אין מײַן גרימצאָרן, און װאָס איבער אַל זײער בײז האָב איך פֿאַרבאָרגן מײַן פּנים פֿון דער דאָזיקער שטאָט: 6 זע, איך ברענג אױף איר אַ גענעזונג און אַ הײלונג, און װעל זי הײלן; און איך װעל זײ אַנטפּלעקן אַ שֶפֿע פֿון שלום און זיכערקײט. 7 און איך װעל אומקערן די געפֿאַנגענשאַפֿט פֿון יהוּדה, און די געפֿאַנגענשאַפֿט פֿון יִשׂרָאֵל, און װעל זײ אױפֿבױען אַזױ װי פֿריער. 8 און איך װעל זײ רײניקן פֿון אַל זײער חטא װאָס זײ האָבן געזינדיקט צו מיר, און װעל פֿאַרגעבן אַלע זײערע חטאָים װאָס זײ האָבן געזינדיקט צו מיר, און װאָס זײ האָבן פֿאַרבראָכן אַקעגן מיר. 9 און עס װעט מיר זײַן פֿאַר אַ נאָמען פֿון פֿרײד, פֿאַר אַ לױב, און פֿאַר אַ שײנקײט, בײַ אַלע פֿעלקער פֿון דער ערד, װאָס װעלן הערן אַל דאָס גוטס װאָס איך טו מיט זײ, און װעלן אַנגסטן און ציטערן פֿון װעגן אַל דעם גוטס און פֿון װעגן אַל דעם גליק װאָס איך באַשער איר.

10 אַזױ האָט ה׳ געזאָגט: עס װעט נאָך געהערט װערן אין דעם דאָזיקן אָרט, װאָס איר זאָגט, ער איז װיסט, אָן אַ מענטשן און אָן אַ בהמה, אין די שטעט פֿון יהוּדה, און אין די גאַסן פֿון ירושָלַיִם, װאָס זײַנען פֿאַרװיסט, אָן אַ מענטשן, און אָן אַ באַװױנער, און אָן אַ בהמה, 11 דער קֹול פֿון לוסטיקײט און דער קֹול פֿון פֿרײד, דער קֹול פֿון אַ חתן און דער קֹול פֿון אַ כּלה, דער קֹול פֿון די װאָס זאָגן:

לױבט ה׳ צבָֿאוֹת,

װאָרעם ה׳ איז גוט,

װאָרעם אײביק איז זײַן חֶסֶד!

פֿון די װאָס ברענגען דאַנקאָפּפֿער אין הױז פֿון ה׳; װאָרעם איך װעל אומקערן די געפֿאַנגענשאַפֿט פֿון דעם לאַנד אַזױ װי פֿריער, זאָגט ה׳.

12 אַזױ האָט געזאָגט ה׳ צבָֿאוֹת: עס װעט נאָך זײַן אין דעם דאָזיקן אָרט װאָס איז װיסט, אָן אַ מענטשן אָדער אַ בהמה, און אין אַלע זײַנע שטעט, אַ פֿיטערפּלאַץ פֿאַר פּאַסטוכער װאָס מאַכן הױערן שאָף. 13 אין די שטעט פֿון דעם געבערג, אין די שטעט פֿון דער נידערונג, און אין די שטעט פֿון דָרום, און אין לאַנד בנימין, און אַרום ירושָלַיִם, און אין די שטעט פֿון יהוּדה, װעלן װידער דורכגײן שאָף דורך דעם צײלערס הענט, זאָגט ה׳.

14 זע, טעג קומען, זאָגט ה׳, און איך װעל מקײם זײַן דעם גוטן צוזאָג װאָס איך האָב צוגעזאָגט אױף דעם הױז פֿון יִשׂרָאֵל, און אױף דעם הױז פֿון יהוּדה. 15 אין יענע טעג, און אין יענע צײַט, װעל איך מאַכן שפּראָצן פֿון דָוִדן אַ צמח פֿון גערעכטיקײט, און ער װעט טאָן רעכט און גערעכטיקײט אין לאַנד. 16 אין יענע טעג װעט געהאָלפֿן װערן יהוּדה, און ירושָלַיִם װעט רוען אין זיכערקײט; און דאָס איז װאָס מע װעט זי רופֿן: ה׳ איז אונדזער גערעכטיקײט!

17 װאָרעם אַזױ האָט ה׳ געזאָגט: עס װעט נישט פֿאַרשניטן װערן פֿון דָוִדן אַ מאַן צו זיצן אױף טראָן פֿון דעם הױז פֿון יִשׂרָאֵל; 18 און אױך פֿון די כּהנים פֿון שבֿט לֵוִי װעט נישט פֿאַרשניטן װערן אַ מאַן פֿון פֿאַר מיר, אױפֿצוברענגען בראַנדאָפּפֿער, און צו דעמפֿן שפּײַזאָפּפֿער, און צו מאַכן שלאַכטאָפּפֿער, אַלע טעג.

19 און דאָס װאָרט פֿון ה׳ איז געװען צו יִרמיָהון, אַזױ צו זאָגן: 20 אַזױ האָט ה׳ געזאָגט: אױב איר קענט פֿאַרשטערן מײַן ברית מיטן טאָג, און מײַן ברית מיט דער נאַכט, אַז טאָג און נאַכט זאָלן נישט זײַן אין זײער צײַט, 21 װעט אױך מײַן ברית פֿאַרשטערט װערן מיט דָוִד מײַן קנעכט, אַז פֿון אים זאָל נישט זײַן אַ זון צו קיניגן אױף זײַן טראָן, און מיט די כּהנים פֿון שבֿט לֵוִי מײַנע דינער. 22 אַזױ װי דער חיל פֿון הימל קען נישט געצײלט װערן, און דער זאַמד פֿון ים קען נישט געמאָסטן װערן, אַזױ װעל איך מערן דעם זאָמען פֿון מײַן קנעכט דָוִד, און די לוִיִים װאָס דינען מיר.

23 און דאָס װאָרט פֿון ה׳ איז געװען צו יִרמיָהון, אַזױ צו זאָגן: 24 האָסטו נישט געמערקט װאָס די דאָזיקע לײַט רעדן, אַזױ צו זאָגן: די צװײ משפּחות װאָס ה׳ האָט זײ געװעסט אױסדערװײלט, זײ האָט ער פֿאַראַכט? און מײַן פֿאָלק לעסטערן זײ, אַז עס איז מער נישט קײן אומה בײַ זײ. 25 אַזױ האָט ה׳ געזאָגט: אױב איך האָב נישט מײַן ברית מיט טאָג און נאַכט, די געזעצן פֿון ערד און הימל, נישט געמאַכט, 26 װעל איך אױך פֿאַראַכטן דעם זאָמען פֿון יעקבֿ, און דָוִד מײַן קנעכט, נישט צו נעמען פֿון זײַן זאָמען הערשער איבער דעם זאָמען פֿון אבֿרהם, יִצחָק, און יעקבֿ; װאָרעם איך װעל אומקערן זײער געפֿאַנגענשאַפֿט, און װעל זײ דערבאַרעמען.