1 דאָס װאָרט װאָס איז געװען צו יִרמיָהון פֿון ה׳, אַזױ צו זאָגן: 2 אַזױ האָט געזאָגט ה׳ אלוקי יִשׂרָאֵל, אַזױ צו זאָגן: שרײַב דיר אַלע װערטער װאָס איך האָב גערעדט צו דיר, אױף אַ בוך. 3 װאָרעם זע, טעג קומען, זאָגט ה׳, און איך װעל אומקערן די געפֿאַנגענשאַפֿט פֿון מײַן פֿאָלק יִשׂרָאֵל און יהוּדה, זאָגט ה׳, און װעל זײ װידערקערן צו דעם לאַנד, װאָס איך האָב געגעבן זײערע עלטערן, און זײ װעלן עס אַרבן.

4 און דאָס זײַנען די װערטער װאָס ה׳ האָט גערעדט אױף יִשׂרָאֵל און אױף יהוּדה:

5 פֿאַר װאָר, אַזױ האָט ה׳ געזאָגט:

אַ קֹול פֿון ציטערניש האָבן מיר געהערט;

אַנגסט און נישט פֿריד.

6 פֿרעגט אַקאָרשט און זעט,

אױב אַ מאַנספּאַרשױן קען געװינען;

פֿאַר װאָס זע איך יעטװעדער מאַן

מיט זײַנע הענט אױף זײַנע לענדן,

אַזױ װי אַ געװינערין,

און איטלעך פּנים איז בלאַס װערן?

7 אױ װײ, װאָרעם גרױס איז יענער טאָג,

אָן אַ גלײַכן צו אים;

און אַ צײַט פֿון צרה איז דאָס פֿאַר יעקבֿ,

אָבער פֿון איר װעט ער געהאָלפֿן װערן.

8 און עס װעט זײַן אין יענעם טאָג, זאָגט ה׳ צבָֿאוֹת, װעל איך צעברעכן זײַן יאָך פֿון דײַן האַלדז, און דײַנע בינדשטריק װעל איך צערײַסן; און מער װעלן נישט פֿאַרקנעכטיקן מיט אים פֿרעמדע. 9 נײַערט זײ װעלן דינען ה׳ זײער ג-ט, און דָוִד זײער מלך, װאָס איך װעל זײ אױפֿשטעלן.

10 און דו זאָלסט נישט מורא האָבן, מײַן קנעכט, יעקבֿ,

זאָגט ה׳,

און נישט אַנגסטן, יִשׂרָאֵל,

װאָרעם זע, איך העלף דיך פֿון דער װײַט,

און דײַן זאָמען פֿון לאַנד פֿון זײער געפֿאַנגענשאַפֿט;

און יעקבֿ װעט װידער זײַן פֿרידלעך און זיכער,

און קײנער װעט נישט דערשרעקן.

11 װאָרעם איך בין מיט דיר, זאָגט ה׳, דיך צו העלפֿן;

װאָרעם איך װעל מאַכן אַ פֿאַרלענדונג

פֿון אַלע פֿעלקער װאָס איך האָב דיך אַהין צעשפּרײט,

אָבער פֿון דיר װעל איך קײן פֿאַרלענדונג נישט מאַכן,

און איך װעל דיך שטראָפֿן לױט גערעכטיקײט,

אָבער פֿאַרטיליקן װעל איך דיך נישט פֿאַרטיליקן.

12 װאָרעם אַזױ האָט ה׳ געזאָגט:

מסוכּן איז דײַן בראָך, שװער איז דײַן װוּנד.

13 קײנער האַלט נישט פֿון דײַן גענעזן װערן,

נישטאָ קײן הײלמיטל פֿאַר דײַן װונד, נישטאָ קײן הײלמיטל פֿאַר דיר.

14 אַלע דײַנע ליבהאָבער האָבן פֿאַרגעסן אָן דיר,

זײ פֿרעגן נישט אױף דיר;

װאָרעם אַ שלאַק פֿון אַ פֿײַנט האָב איך דיך געשלאָגן,

אַ שטראָף אומדערבאַרעמדיק,

פֿאַר דײַן גרױס שוּלד, װײַל דײַנע זינד זײַנען פֿיל.

15 װאָס שרײַסטו אױף דײַן בראָך, װאָס אומהײלבאַר איז דײַן װײטיק?

פֿאַר דײַן גרױס פֿאַרברעך, װײַל דײַנע זינד זײַנען פֿיל,

האָב איך דאָס געטאָן צו דיר.

16 אָבער אַלע דײַנע פֿאַרצערער װעלן פֿאַרצערט װערן,

און אַלע דײַנע פֿײַנט װעלן אַלע אין געפֿאַנגענשאַפֿט גײן,

און דײַנע רױבער װעלן צו רױב װערן,

און אַלע דײַנע אױסרױבער װעל איך געבן צו אױסרױבונג.

17 װאָרעם איך װעל ברענגען אַ רפֿואה צו דיר,

און פֿון דײַנע װוּנדן װעל איך דיך הײלן,

זאָגט ה׳;

װײַל מען האָט דיך גערופֿן פֿאַרשטױסענע:

צִיוֹן איז זי, קײנער פֿרעגט נישט אױף איר.

18 אַזױ האָט ה׳ געזאָגט:

זע, איך קער אום די געפֿאַנגענשאַפֿט פֿון די געצעלטן פֿון יעקבֿ,

און זײַנע װױנונגען װעל איך דערבאַרעמען;

און די שטאָט װעט אָפּגעבױט װערן אױף איר הױפֿן,

און דער פּאַלאַץ װעט אױף זײַנע אָרדענונג באַװױנט זײַן.

19 און אַרױסגײן װעט פֿון זײ אַ לױב-געזאַנג,

און אַ קֹול פֿון לוסטיקע;

און איך װעל זײ מערן,

און זײ װעלן נישט געמינערט װערן,

און איך װעל זײ הערלעך מאַכן,

און זײ װעלן נישט אַלס קלײן באַטראַכט װערן.

20 און זײַנע קינדער װעלן זײַן װי פֿריער,

און זײַן עדה װעט שטײן פֿעסט פֿאַר מיר;

און איך װעל זיך רעכענען מיט אַלע זײַנע דריקער.

21 און זײַן פֿירשט װעט זײַן פֿון אים אַלײן,

און זײַן געװעלטיקער װעט פֿון זײַן מיט אַרױס;

און איך װעל אים דערנענטערן,

און ער װעט גענען צו מיר;

װאָרעם װער איז דער װאָס קען אײַנשטעלן זײַן האַרץ

צו גענענען צו מיר?

זאָגט ה׳.

22 און איר װעט מיר זײַן צום פֿאָלק,

און איך װעל זײַן אײַער אלֹקים.

23 זע, אַ שטורעם פֿון ה׳,

אַ גרימצאָרן איז אַרױס,

אַ רױשנדיקער שטורעמװינט;

אױף דעם קאָפּ פֿון די רשעים װעט ער פֿאַלן.

24 נישט אָפּגײן װעט דער צאָרן פֿון ה׳,

ביז ער טוט, און ביז ער איז מקײם,

די טראַכטונגען פֿון זײַן האַרצן;

אין סוף פֿון די טעג װעט איר דאָס פֿאַרשטײן.

25 אין יענער צײַט,

זאָגט ה׳,

װעל איך זײַן צום אלֹקים בײַ אַלע משפּחות פֿון יִשׂרָאֵל,

און זײ װעלן זײַן מײַן פֿאָלק.