He waiata, he hīmene, nā Āhapa.
1 E te Atua, kei wahangū koe,
kei whakarongo puku, kei āta noho, e te Atua.
2 He mea hoki, tēnei ōu hoariri te ngangau nei,
ā, kua ara ngā mātenga o te hunga e kino ana ki a koe.
3 Kua āta ngārahu rātou ki tāu iwi,
e whakatakoto kōrero ana hoki rātou mō āu mea huna.
4 Kua mea nei rātou, "Tēnā, tātou ka huna i a rātou, kia kore ai tēnā iwi;
kia kaua ai hoki e maharatia te ingoa o Īharaira ā muri ake nei."
5 Kua kotahi tō rātou ngākau i a rātou e rūnanga ana;
kua whakatakoto rātou he tikanga kino ki a koe –
6 ko ngā tēneti o Ēroma, o ngā Ihimaeri,
o Moapa, o ngā Hakarini,
7 a Kepara, a Āmona, a Amareke,
ngā Pirihitini, me ngā tāngata o Tāira.
8 Kua uru hoki a Ahiria ki roto ki a rātou;
kua āwhinatia e rātou ngā tamariki a Rota. Hera
9 Pērātia rātou me Miriana;
me Hihera, me Iapini, i te awa i Kihona;
10 i mate nei ki Eneroro,
i waiho nei hei whakawairākau mō te whenua.
11 Kia rite ō rātou rangatira ki a Orepe rāua ko Teepe,
āe, ō rātou ariki katoa hoki ki a Tepa rāua ko Taramuna;
12 mō rātou i mea, "Tātou ka tango
i ngā kāinga o te Atua mō tātou."
13 E tōku Atua, meinga rātou kia rite ki te āwhiowhio puehu,
ki te pāpapa e pūhia ana e te hau.
14 Kia rite ki te ahi e kai ana i te ngahere,
ki te mura hoki e toro ai ngā maunga;
15 kia pērā te whai o tāu āwhā i a rātou,
tāu whakaohorere hoki i a rātou ki tāu paroro.
16 Whakakīia ō rātou kanohi ki te whakamā;
kia rapu ai rātou ki tōu ingoa, e Ihowā.
17 Kia whakamā, kia ohorere rātou ake ake;
āe, kia numinumi rātou, kia ngaro hoki.
18 Kia mātau ai rātou, ko koe anake,
ko Ihowā nei tōu ingoa,
te Runga Rawa i te whenua katoa.
1 Ao mestre de canto. Com a Gitiena. Salmo dos filhos de Coré.
2 Como são amáveis as vossas moradas, Senhor dos exércitos!
3 Minha alma desfalecida se consome suspirando pelos átrios do Senhor. Meu coração e minha carne exultam pelo Deus vivo.
4 Até o pássaro encontra um abrigo, e a andorinha faz um ninho para pôr seus filhos. Ah, vossos altares, Senhor dos exércitos, meu rei e meu Deus!
5 Felizes os que habitam em vossa casa, Senhor: aí eles vos louvam para sempre.
6 Feliz o homem cujo socorro está em vós, e só pensa em vossa santa peregrinação.
7 Quando atravessam o vale árido, eles o transformam em fontes, e a chuva do outono vem cobri-los de bênçãos.
8 Seu vigor aumenta à medida que avançam, porque logo verão o Deus dos deuses em Sião.
9 Senhor dos exércitos, escutai minha oração, prestai-me ouvidos, ó Deus de Jacó.
10 Ó Deus, nosso escudo, olhai; vede a face daquele que vos é consagrado.
11 Verdadeiramente, um dia em vossos átrios vale mais que milhares fora deles. Prefiro deter-me no limiar da casa de meu Deus a morar nas tendas dos pecadores.
12 Porque o Senhor Deus é nosso sol e nosso escudo, o Senhor dá a graça e a glória. Ele não recusa os seus bens àqueles que caminham na inocência.
13 Ó Senhor dos exércitos, feliz o homem que em vós confia.