He waiata; he pikitanga.
1 Ko te hunga e whakawhirinaki ana ki a Ihowā ka rite ki Maunga Hiona,
e kore nei e taea te whakangāueue, pūmau tonu ake ake.
2 Me ngā maunga e taiāwhio nei i Hiruhārama,
te karapoti a Ihowā i tōna iwi,
āianei ā ake tonu atu.
3 E kore hoki te tokotoko a te whakaarokore
e waiho tonu i runga i te wāhi o te hunga tika,
kei totoro te ringa o te hunga tika ki te kino.
4 Kia pai tāu mahi, e Ihowā, ki te, hunga pai,
ki te hunga he tika nei ō rātou ngākau.
5 Ko te hunga ia e peka kē ana ki ō rātou ara kōpikopiko,
mā Ihowā rātou e ārahi tahi atu me ngā kaimahi i te kino.
Kia mau te rongo ki a Īharaira!
1 Cântico das peregrinações. Quando o Senhor reconduzia os cativos de Sião, estávamos como sonhando.
2 Em nossa boca só havia expressões de alegria, e em nossos lábios canto de triunfo. Entre os pagãos se dizia: "O Senhor fez por eles grandes coisas".
3 Sim, o Senhor fez por nós grandes coisas; ficamos exultantes de alegria!
4 Mudai, Senhor, a nossa sorte, como as torrentes nos desertos do sul.
5 Os que semeiam entre lágrimas, recolherão com alegria.
6 Na ida, caminham chorando os que levam a semente a aspergir. Na volta, virão com alegria, quando trouxerem os seus feixes.