Ki te tino kaiwhakatangi: Hohanimi Erutu. He hīmene nā Āhapa.
1 Tahuri mai tōu taringa, e te Hēpara o Īharaira,
e ārahi nei i a Hōhepa ānō he kāhui hipi!
Whiti mai koe e noho mai nā i waenganui i ngā kerupima;
2 whakaohoohokia tōu kaha
i te aroaro o Ēparaima, o Pineamine, o Mānahi;
ā, haere mai ki te whakaora i a mātou.
3 Whakahokia ake mātou, e te Atua;
kia mārama mai tōu mata,
ā, ka ora mātou.
4 E Ihowā, e te Atua o ngā mano,
kia pēhea ake te roa o tōu riri ki te īnoi a tāu iwi?
5 Kua whāngaia mai e koe he roimata hei taro mā rātou,
he nui hoki te mēhua roimata kua hōmai nei e koe kia inumia e rātou.
6 Kua meinga mātou e koe hei totohetanga mā ō mātou hoa,
ā, e kataina ana mātou e ō mātou hoariri.
7 Whakahokia ake mātou, e te Atua o ngā mano;
kia mārama mai tōu mata, ā, ka ora mātou.
8 I maua mai e koe he wāina i Īhipa;
ka oti i a koe ngā tauiwi te panga, nā whakatōkia iho e koe.
9 I whakapaia e koe he tūnga mōna;
nā, ka hou ōna pakiaka, ā, ka kapi te whenua.
10 Taumarumaru ana tōna ata ki runga ki ngā pukepuke;
ko ōna manga rite tonu ki ngā hīta a te Atua.
11 I tautotoro atu ōna manga ki te moana,
ōna rārā ki te awa.
12 He aha i pākaruhia ai e koe ōna taiepa ki raro,
kia kōwhakiwhakia ai ia e ngā tāngata katoa e tika ana i te ara?
13 Mongamonga noa i te poaka toa o te ngahere,
e kainga ana e te kīrehe mohoao o te pārae.
14 Tahuri mai anō, e te Atua o ngā mano, e īnoi atu nei mātou;
titiro iho i te rangi, kia kite mai koe,
ka toro mai i tēnei wāina,
15 i te rākau i whakatōkia e tōu matau,
i te manga hoki i meinga e koe kia pakari māu.
16 Kua pau i te ahi, kua tuaina ki raro;
ngaro iho rātou i te riri o tōu mata.
17 Waiho tōu ringa i runga i te tangata o tōu matau,
i te tama a te tangata i whakakahangia e koe māu.
18 Pēnei e kore mātou e hoki atu i a koe;
whakahauorangia mātou, ā, ka karanga mātou ki tōu ingoa.
19 Whakahokia ake mātou, e Ihowā, e te Atua o ngā mano;
kia mārama mai tōu mata, ā, ka ora mātou.
1 Ao mestre de canto. Com a Gitiena. Salmo de Asaf.
2 Exultai em Deus, nosso protetor, aclamai o Deus de Jacó.
3 Tocai o saltério, vibrai os tímbales, tangei a melodiosa harpa e a lira.
4 Ressoai a trombeta na lua nova, na lua cheia, dia de grande festa,
5 porque é uma instituição para Israel, um preceito do Deus de Jacó;
6 uma lei que foi imposta a José, quando ele entrou em luta com o Egito. Eis que ouviu uma língua desconhecida:
7 "Aliviei os seus ombros de fardos, já não carregam cestos as suas mãos,
8 na tribulação gritaste para mim e te livrei; da nuvem que troveja eu respondi, junto às águas de Meriba eu te provei.
9 Escuta, ó povo, a minha advertência: Possas tu me ouvir, ó Israel!
10 Não haja em teu meio um deus estranho; nem adores jamais o deus de outro povo.
11 Sou eu, o Senhor, teu Deus, eu que te retirei do Egito; basta abrires a boca e te satisfarei.
12 No entanto, meu povo não ouviu a minha voz, Israel não me quis obedecer.
13 Por isso, os abandonei à dureza de seus corações. Deixei-os que seguissem seus caprichos.
14 Oh, se meu povo me tivesse ouvido, se Israel andasse em meus caminhos!
15 Eu teria logo derrotado seus inimigos, e desceria minha mão contra seus adversários.
16 Os inimigos do Senhor lhes renderiam homenagens, estaria assegurado, para sempre, o destino do meu povo.
17 Eu o teria alimentado com a flor do trigo, e com o mel do rochedo o fartaria".