1 হে যিহোৱা, আমাক নহয়, আমাক নহয়,
কিন্তু তোমাৰ নামকহে গৌৰৱাম্বিত কৰা;
তোমাৰ অসীম প্রেম আৰু বিশ্ৱস্ততাৰ অর্থেই কৰা।
2 আন জাতিবোৰে কিয় ক’ব,
"ক’ত আছে তেওঁলোকৰ ঈশ্বৰ?"
3 আমাৰ ঈশ্বৰ হ’লে স্বৰ্গত আছে;
তেওঁ যিহকে ইচ্ছা কৰে, তাকে কৰে।
4 তেওঁলোকৰ প্রতিমাবোৰ হ’লে ৰূপ আৰু সোণৰ,
মনুষ্যৰ হাতৰ কাৰ্য।
5 সেইবোৰৰ মুখ আছে, কিন্তু কথা ক’ব নোৱাৰে;
চকু আছে, কিন্তু নেদেখে;
6 কাণ আছে, কিন্তু নুশুনে;
নাক আছে, কিন্তু ঘ্ৰাণ ল’ব নোৱাৰে;
7 হাত আছে, কিন্তু চুব নোৱাৰে;
ভৰি আছে, কিন্তু খোজ কাঢ়িব নোৱাৰে;
কন্ঠই একো মাত উলিয়াব নোৱাৰে।
8 যিসকলে সেইবোৰক নিৰ্ম্মাণ কৰে আৰু সেইবোৰত নির্ভৰ কৰে,
তেওঁলোক সেইবোৰৰ নিচিনাই।
9 হে ইস্ৰায়েল, যিহোৱাত ভাৰসা কৰা!
তেৱেঁই তেওঁলোকৰ সহায় আৰু ঢাল।
10 হে হাৰোণৰ বংশ, যিহোৱাত ভাৰসা কৰা;
তেৱেঁই তেওঁলোকৰ সহায় আৰু ঢাল।
11 হে যিহোৱাৰ ভয়কাৰী লোক, যিহোৱাত ভাৰসা কৰা;
তেৱেঁই তেওঁলোকৰ সহায় আৰু ঢাল।
12 যিহোৱাই আমাক সোঁৱৰণ কৰিলে,
সেইবাবে তেওঁ আমাক আশীৰ্ব্বাদ কৰিব;
ইস্ৰায়েলৰ বংশক আশীৰ্ব্বাদ কৰিব;
হাৰোণৰ বংশক আশীর্ব্বাদ কৰিব;
13 যিসকলে যিহোৱাক ভয় কৰে, তেওঁলোক সকলোকে তেওঁ আশীর্ব্বাদ কৰিব,
সৰু কি বৰ সকলোকে আশীৰ্ব্বাদ কৰিব।
14 যিহোৱাই তোমালোকক বৃদ্ধি কৰক;
তোমালোকক আৰু তোমালোকৰ সন্তান সকলক বৃদ্ধি কৰক।
15 যিহোৱা, যিজন স্বৰ্গ আৰু পৃথিৱীৰ স্ৰজনকৰ্ত্তা,
তেওঁ তোমালোকক আশীৰ্ব্বাদ কৰক।
16 স্বৰ্গ হৈছে যিহোৱাৰেই স্বৰ্গ;
কিন্তু পৃথিৱীখন হ’লে তেওঁ মনুষ্যক দিলে।
17 মৃতলোকে যিহোৱাৰ প্রশংসা নকৰে;
যিসকলে নিস্তব্ধ স্থানলৈ নামি যায়,
তেওঁলোক কোনেও তেওঁৰ স্তুতি নকৰে।
18 কিন্তু আমি হ’লে যিহোৱাৰ ধন্যবাদ কৰিম,
এতিয়াৰ পৰা অনন্ত কাল পর্যন্ত কৰিম।
তোমালোকে যিহোৱাৰ প্ৰশংসা কৰা।