1 হে যিহোৱা, তুমি খঙত মোক ধমকি নিদিবা;

তোমাৰ ক্রোধত মোক শাসন নকৰিবা।

2 হে যিহোৱা, মোক কৃপা কৰা,

কিয়নো মই দুর্বল;

হে যিহোৱা মোক সুস্থ কৰা,

কিয়নো মোৰ হাড়বোৰ ভয়তে কঁপিছে।

3 মোৰ প্ৰাণো ভয়তে ব্যাকুল হৈছে;

হে যিহোৱা, এইদৰে কিমান কাললৈ হৈ থাকিব?

4 হে যিহোৱা, মোলৈ ঘূৰি চোৱা,

মোৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰা;

তোমাৰ অসীম প্রেমেৰে মোক উদ্ধাৰ কৰা।

5 মৃত্যু হ’লে তোমাক সোঁৱৰণ কৰা নহয়;

চিয়োলত* কোনে তোমাৰ প্ৰশংসা কৰিব?

6 মই কেঁকাই কেঁকাই ক্লান্ত হৈ পৰিছো;

গোটেই নিশা কান্দি-কান্দি মই মোৰ শয্যা চকুৰ পানীৰে তিয়াও;

মোৰ বিচনা তিতি যায়।

7 দুখতে মোৰ চকুৰ দৃষ্টি কমি গৈছে;

শত্রুবোৰৰ কাৰণে মোৰ চকু দুৰ্বল হৈছে।

8 হে দুষ্ট কার্য কৰা লোকবিলাক,

তোমালোক সকলোৱেই মোৰ ওচৰৰ পৰা দূৰ হৈ যোৱা;

কিয়নো যিহোৱাই মোৰ ক্ৰন্দন শুনিছে।

9 যিহোৱাই মোৰ নিবেদন শুনিলে;

তেওঁ মোৰ প্ৰাৰ্থনা গ্ৰহণ কৰিছে।

10 মোৰ সকলো শত্রুবোৰ লজ্জিত হ’ব আৰু ভয়তে ব্যাকুল হ’ব;

সিহঁত ঘূৰি যাব আৰু হঠাৎ লাজত পৰিব।