1 হে ঈশ্বৰ, তুমি আমাক ত্যাগ কৰিলা, ভাঙি চূৰ-মাৰ কৰিলা;

তুমি ক্ৰুদ্ধ হলা; আমাক পুনৰায় স্থাপন কৰা।

2 তুমি দেশ খনত কঁপনি তুলি তাক বিচিন্ন কৰিলা;

তাৰ ফাটবোৰ ভাল কৰা, কিয়নো সেইবোৰ জোকাৰণি খাইছে।

3 তুমি তোমাৰ প্ৰজাসকলক নির্দিষ্ট কিছুমান কঠোৰ কষ্ট ভোগ কৰিবলৈ দিলা;

তুমি আমাক ঢলংপলং কৰাওঁতা দ্ৰাক্ষাৰসো খাবলৈ দিলা;

4 যি সকলে তোমাক ভয় কৰে তেওঁলোকৰ বাবে তুমি এখন পতাকা দিয়া;

যাতে তেওঁলোকে ধনুৰ পৰা পলাব পাৰে।* [চেলা]

5 তাতে তোমাৰ প্ৰিয়সকলে উদ্ধাৰ পাব;

তুমি তোমাৰ সোঁ হাতেৰে আমাক উদ্ধাৰ কৰা আৰু আমাক উত্তৰ দিয়া।

6 ঈশ্বৰে নিজৰ পবিত্র ঠাইত* ক’লে, "মই উল্লাস কৰিম;

মই চিখিম ভাগ বাঁটি দিম, আৰু চুক্কোতৰ উপত্যকা জুখি দিম।

7 গিলিয়দ মোৰেই আৰু মনচিও মোৰেই;

ইফ্ৰয়িম মোৰ শিৰোৰক্ষক;

যিহূদা মোৰ বিচাৰ-দণ্ড;

8 মোৱাব মোৰ প্ৰক্ষালন-পাত্ৰ;

মই ইদোমলৈ মোৰ জোতা দলিয়াই দিম;

হে দেশ, তুমি জয়ধ্বনি কৰা*।"

9 কোনে মোক সেই দৃঢ় নগৰৰ ভিতৰলৈ লৈ যাব?

কোনে মোক ইদোমলৈ লৈ যাব?"

10 হে ঈশ্বৰ, তুমি আমাক ত্যাগ কৰা নাই নে?

হে’ ঈশ্বৰ, তুমিতো আমাৰ সৈন্য সমূহৰ লগত যুদ্ধলৈ নোযোৱা।

11 শত্ৰুৰ বিৰুদ্ধে আমাক সহায় কৰা;

কিয়নো মানুহৰ সহায় বৃথা।

12 ঈশ্বৰৰ সহায়ৰ দ্বাৰাইহে আমি জয়জয়কাৰ হ’ম;

কিয়নো তেৱেঁই আমাৰ শত্ৰুবোৰক বিদ্রুপ কৰিব।