গীতমালা 119

বেইৎ

9 যুবকে কেনেকৈ নিজৰ পথ শুদ্ধভাৱে ৰাখিব পাৰে?

তোমাৰ বাক্য অনুসাৰে সাৱধানেৰে চলাৰ দ্বাৰাই পাৰে।

10 মই সমস্ত মনেৰে তোমাক বিচাৰিছোঁ;

তুমি মোক তোমাৰ আজ্ঞা-পথৰ পৰা ভ্ৰান্ত হৈ যাব নিদিবা।

11 তোমাৰ বাক্য মই মোৰ হৃদয়ত সঞ্চয় কৰি ৰাখিছো,

যেন তোমাৰ অহিতে পাপ নকৰোঁ।

12 ধন্য তুমি, হে যিহোৱা;

মোক তোমাৰ বিধিবোৰ শিকোৱা।

13 তোমাৰ মুখৰ সকলো ধার্মিক শাসন প্ৰণালী,

মই নিজ ওঁঠেৰে বর্ণনা কৰিলোঁ;

14 ধন-সম্পদত লোকে যিমান আনন্দ পায়,

তোমাৰ আজ্ঞাৰ পথত চলি মই তাতোকৈ অধিক আনন্দ পাওঁ।

15 মই তোমাৰ আদেশবোৰ ধ্যান কৰিম,

তোমাৰ সকলো পথলৈ মনোযোগ দিম।

16 মই তোমাৰ বিধিবোৰত আনন্দিত হ’ম;

মই তোমাৰ বাক্য নাপাহৰিম।