5 কিয়নো তেওঁৰ ক্ৰোধ খন্তেকীয়া, তেওঁৰ দয়া হ’লে আজীৱন কাললৈকে;
ৰাতিৰ দীর্ঘসময়ত ক্ৰন্দন থাকিব পাৰে,
কিন্তু ৰাতিপুৱাতে আনন্দ আহে।
11 শোক অৱস্থাৰ পৰা তুমি মোক নৃত্যৰ উৎসৱলৈ আনিলা;
শোকৰ চট কাপোৰ খুলি তুমি মোক আনন্দৰ বস্ত্র পিন্ধালা,
12 যাতে মোৰ অন্তৰ নীৰৱে নাথাকে
বৰং তোমাৰ উদ্দেশ্যে প্রশংসাৰ গীত গায়;
হে মোৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, মই অনন্ত কাললৈকে তোমাৰ ধন্যবাদ কৰিম।