1 হে মোৰ ঈশ্বৰ, শত্ৰুবোৰৰ পৰা মোক উদ্ধাৰ কৰা;

মোৰ বিৰুদ্ধে উঠা সকলৰ পৰা মোক ওখ ঠাইত তুলি থোৱা।

2 অধৰ্মচাৰীবোৰৰ পৰা মোক ৰক্ষা কৰা;

ৰক্তপাতী মানুহৰ পৰা মোক ৰক্ষা কৰা।

3 কিয়নো চোৱা, তেওঁলোকে মোৰ প্ৰাণলৈ খাপ দি আছে;

হে যিহোৱা, মোৰ কোনো দোষ বা পাপ নাই তথাপিও বলৱন্তবোৰে মোৰ বিৰুদ্ধে গোট খাইছে।

4 তেওঁলোকে মোক বিনা-দোষে আক্ৰমণ কৰিবলৈ, দৌৰি দৌৰি আহি যুগুত হৈছে;

তুমি মোৰ উপকাৰলৈ জাগি উঠা, মোলৈ দৃষ্টি কৰা।

5 হে ঈশ্বৰ যিহোৱা, তুমি সৰ্বশক্তিমান ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ,

তুমিয়েই সকলো জাতিক শাস্তি দিবলৈ উঠা;

কোনো দুর্নীতিপৰায়ণ পাপীক দয়া নকৰিবা। [চেলা]

6 তেওঁলোকে গধূলি পৰত উভটি আহি কুকুৰৰ দৰে গর্জন কৰে;

নগৰৰ চাৰিওফালে ভ্ৰমণ কৰে।

7 চোৱা, তেওঁলোকে মুখেৰে আবেগ প্রকাশ কৰে,

তেওঁলোকৰ ওঁঠত তৰোৱাল আছে;

কিয়নো তেওঁলোকে ক’য়, "কোনে আমাৰ কথা শুনি পাব?"

8 কিন্তু, হে যিহোৱা, তুমি তেওঁলোকক হাঁহা;

তুমি সকলো জাতিকে উপহাস কৰিবা।

9 ঈশ্বৰ যিহোৱা মোৰ ব’ল, মই তোমালৈ অপেক্ষা কৰিম;

কিয়নো হে ঈশ্বৰ তুমি মোৰ উচ্চ দুৰ্গ।

10 মোৰ ঈশ্বৰ দয়ালু, তেওঁৰ প্ৰতিজ্ঞা আৰু বিশ্বস্ততা মোৰ সংগী;

মোৰ শত্ৰুবোৰৰ পৰাজয়, ঈশ্বৰে মোক দেখিবলৈ দিব।

11 মোৰ লোকসকলে যেন পাহৰি নাযায়, তাৰ বাবেই তেওঁলোকক বধ নকৰিবা।

হে প্ৰভু, আমাৰ ঢাল; তুমি তোমাৰ শক্তিৰে গোট গোট কৰি তেওঁলোকক হীন অৱস্থালৈ আনা।

12 তেওঁলোকৰ পাপ, মুখৰ আৰু ওঁঠৰ কথা, তেওঁলোকে শাও দিয়া আৰু মিছা কথা কোৱাৰ কাৰণে;

তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ অহংকাৰত ধৰা পৰক।

13 তুমি ক্ৰোধত তেওঁলোকক সংহাৰ কৰা যাতে তেওঁলোক আৰু নাথাকে;

যাকোব*ৰ মাজত ঈশ্বৰে যে শাসন কৰে,

পৃথিবীৰ সীমালৈকে যে শাসন কৰে, তাক তেওঁলোকে জানক। [চেলা]

14 তেওঁলোকে গধূলি পৰত উভটি আহি কুকুৰৰ দৰে ৰাও কাঢ়ক;

নগৰত চাৰিওফালে ভ্ৰমণ কৰক।

15 তেওঁলোকে আহাৰৰ কাৰণে ইফালে সিফালে ফুৰিব;

যদি তৃপ্ত নহয়, তেনেহলে বিৰক্তিত* উজাগৰে থাকিব।

16 কিন্তু মই হলে তোমাৰ পৰাক্ৰমৰ গীত গাম;

এনে কি, ৰাতিপুৱাতে উচ্চ স্বৰেৰে তোমাৰ দয়াৰ গীত গান কৰিম;

কিয়নো তুমি মোৰ উচ্চ দুৰ্গ, সঙ্কটৰ কালত তুমি মোৰ আশ্ৰয় স্থান।

17 হে মোৰ বল, মই তোমাৰ উদ্দেশে প্ৰশংসাৰ গীত গান কৰিম;

কিয়নো ঈশ্বৰ মোৰ উচ্চ দুৰ্গ, আৰু তেওঁ মোৰ দয়ালু ঈশ্বৰ।