1 হে ঈশ্বৰ, আমি তোমাৰ ধন্যবাদ কৰিম;

আমি তোমাৰ ধন্যবাদ কৰিম, কিয়নো তুমি তোমাৰ উপস্থিতি প্রকাশ কৰিলা;

লোকসকলে তোমাৰ আচৰিত কাৰ্যবোৰ বৰ্ণনা কৰি আছে।

2 যেতিয়া নিৰুপিত সময় উপস্থিত হব;

তেতিয়া মই ন্যায়েৰে বিচাৰ কৰিম।

3 যদিও পৃথিৱী আৰু তাৰ বাসিন্দাসকল ভয়াতুৰ আৰু দুর্বল;

তথাপি ময়েই তাৰ স্তম্ভবোৰ দৃঢ়কৈ স্থাপন কৰিলোঁ। [চেলা]

4 মই অহঙ্কাৰীবোৰক কলোঁ, "তোমালোকে অহঙ্কাৰেৰে কাৰ্য নকৰিবা;"

দুষ্টবোৰক ক’লো, "পৰিত্রাণ পাবলৈ নি:সংশয় নহবা;

দুষ্টবোৰ জয়ী হ’বলৈ অত্যন্ত নিশ্চিন্ত নহওক।

5 তোমালোক জয়ী হ’বলৈ অত্যন্ত নিশ্চিন্ত নহবা;

তোমালোকে গর্ব কৰি কথা নকবা।"

6 কিয়নো পূব বা পশ্চিম দিশৰ পৰা জয় লাভ নহয়।

7 কিন্তু ঈশ্বৰ ন্যায় বিচাৰক;

কোনোক তললৈ নমায়, কোনোক ওপৰলৈ তোলে।

8 কিয়নো যিহোৱাৰ হাতত এক পান-পাত্ৰ আছে,

তাত মিশ্ৰিত দ্ৰব্যেৰে সৈতে পৰিপূৰ্ণ ফেনাই উঠা দ্রাক্ষাৰস আছে;

আৰু তেওঁ সেই পাত্রৰ কিছু ঢালি দিয়ে;

পৃথিৱীৰ দুষ্ট লোকবোৰে অৱশ্যেই তাৰ তলিলৈকে থকা গেদবোৰ খাব লাগিব।

9 কিন্তু মই হ’লে, চিৰকাললৈ তেওঁ কৰা কার্যৰ প্ৰচাৰ কৰিম;

মই যাকোবৰ ঈশ্বৰৰ উদ্দেশ্যে স্তুতি গান কৰিম।

10 তেওঁ ক’লে, "মই দুষ্ট লোকবোৰৰ আটাই শিং* কাটি পেলাম;

কিন্তু ধাৰ্মিক লোকসকলৰ শিং* উচ্চ কৰিম।"