Publicidade

Salmos 74

ACF

1 En læresalme av Asaf. Hvorfor, Gud, har du forkastet oss for evig tid? Hvorfor ryker din vrede mot den hjord du før? 2 Kom i hu din menighet, som du vant din i fordums tid, som du gjenløste til å være din arvs stamme, Sions berg, hvor du tok bolig! 3 Opløft dine trin til de evige grushoper! Alt har fienden fordervet i helligdommen. 4 Dine motstandere har brølt midt i ditt forsamlingshus; de har satt sine egne tegn op til tegn. 5 Det var et syn som når økser løftes i tykke skogen. 6 Og nu, alt det som fantes av billedverk, det slo de sønder med øks og hammer. 7 De har satt ild din helligdom; like til grunnen har de vanhelliget ditt navns bolig. 8 De har sagt i sitt hjerte: Vi vil ødelegge dem alle tilsammen! De har opbrent alle Guds forsamlingshus i landet. 9 Våre egne tegn ser vi ikke; det er ikke nogen profet mere, ikke nogen hos oss som vet hvor lenge det skal vare. 10 Hvor lenge, Gud, skal motstanderen håne, fienden forakte ditt navn evindelig? 11 Hvorfor drar du din hånd, din høire hånd tilbake? Ta den ut av din barm og ødelegg!

12 Gud er dog min konge fra fordums tid, han som skaper frelse den vide jord.

13 Du er den som skilte havet med din styrke, knuste dragenes hoder vannene. 14 Du sønderslo Leviatans {de. et stort sjødyr.} hoder, du gav den til føde for ørkenens folk. 15 Du lot kilde og bekk bryte frem, du uttørket evige strømmer. 16 Dig hører dagen til, dig også natten; du har skapt himmellysene og solen. 17 Du har fastsatt alle jordens grenser; sommer og vinter-du har dannet dem.

18 Kom dette i hu: Fienden har hånet Herren, og et dårlig folk har foraktet ditt navn!

19 Overgi ikke din turteldue til den mordlystne skare, glem ikke dine elendiges skare evindelig! 20 Se til pakten! For landets mørke steder er fulle av volds boliger. 21 La ikke den undertrykte vende tilbake med skam, la den elendige og fattige love ditt navn! 22 Reis dig, Gud, før din sak, kom i hu at du blir hånet av dåren hele dagen! 23 Glem ikke dine fienders røst, dine motstanderes bulder, som stiger op all tid!

A oração pela redenção do povo

Salmo didático de Asafe

1 Ó Deus,

por que nos rejeitaste

para sempre? Por que se acende a tua ira

contra as ovelhas do teu pasto?

2 Lembra-te da tua congregação,

que compraste desde a antiguidade;

da vara da tua herança,

que remiste;

deste monte

Sião, em

que habitaste.

3 Levanta os teus pés para as perpétuas assolações,

para tudo o

que o inimigo tem feito

de mal no santuário.

4 Os teus inimigos bramam no meio dos teus lugares santos;

põem neles as

suas insígnias

por sinais.

5 Um homem se tornava famoso,

conforme houvesse levantado machados,

contra a espessura do arvoredo.

6 Mas agora toda obra entalhada

de uma vez quebram

com machados

e martelos.

7 Lançaram fogo no teu santuário;

profanaram, derrubando-a até ao chão,

a morada do teu nome.

8 Disseram nos seus corações:

Despojemo-los de uma vez.

Queimaram todos os

lugares santos de Deus

na terra.

9 não vemos os nossos sinais, não profeta,

nem entre

nós alguém que saiba até

quando isto durará.

10 Até quando, ó Deus,

nos afrontará o

adversário? Blasfemará o inimigo o teu nome

para sempre?

11 Por que retiras a tua mão, a saber,

a tua destra? Tira-a

de dentro do teu seio.

12 Todavia Deus é o meu Rei desde a antiguidade,

operando a salvação

no meio

da terra.

13 Tu dividiste o mar

pela tua força;

quebrantaste as cabeças

das baleias

nas águas.

14 Fizeste em pedaços as cabeças do leviatã,

e o deste

por mantimento

aos habitantes do deserto.

15 Fendeste a fonte e o ribeiro;

secaste os rios impetuosos.

16 Teu é o dia e tua é a noite;

preparaste a luz

e o sol.

17 Estabeleceste todos os limites da terra;

verão e inverno tu os formaste.

18 Lembra-te disto:

que o inimigo afrontou ao Senhor

e que um

povo louco blasfemou o teu nome.

19 Não entregues às feras a alma da tua rola;

não te esqueças

para sempre da vida

dos teus aflitos.

20 Atende a tua aliança;

pois os lugares tenebrosos

da terra estão cheios

de moradas de crueldade.

21 Oh, não volte envergonhado o oprimido;

louvem o teu

nome o aflito

e o necessitado.

22 Levanta-te, ó Deus, pleiteia a tua própria causa;

lembra-te da afronta

que o louco

te faz cada dia.

23 Não te esqueças dos gritos dos teus inimigos;

o tumulto daqueles

que se levantam

contra ti aumenta continuamente.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-