1 Zan rera wa ƙauna da adalcinka;

gare ka, ya Ubangiji, zan rera yabo.

2 Zan yi hankali ga yin rayuwa marar zargi,

yaushe za ka zo gare ni?

Zan bi da sha’anin gidana

da zuciya marar abin zargi

3 Ba zan kafa a gaban idanuna 1

wani abu marar kyau ba.

Na ƙi jinin ayyukan mutane marasa aminci;

ba za su manne mini ba.

4 Mutane masu mugun zuciya za su nesa da ni;

ba abin da zai haɗa ni da mugunta.

5 Duk wanda ya yi ɓatanci wa maƙwabcinsa a ɓoye

shi za a kashe;

duk mai renin wayo da mai girman kai,

ba zan jure masa ba.

6 Idanuna za su kasance a kan amintattu a cikin ƙasar,

don su zauna tare da ni;

tafiyarsa ba ta da zargi

zai yi mini hidima.

7 Babu mai ruɗun

da zai zauna a gidana;

babu mai ƙaryan

da zai tsaya a gabana.

8 Kowace safiya zan rufe bakunan

dukan mugaye a ƙasar;

zan yanke kowane mai aikata mugunta

daga birnin Ubangiji.