1 Zan yabe ka, ya Ubangiji, da dukan zuciyata;

a gaban "alloli" zan rera yabo.

2 Zan rusuna ta wajen haikalinka mai tsarki

zan kuma yabi sunanka

saboda ƙaunarka da amincinka,

saboda ka ɗaukaka a bisa kome

sunanka da kuma maganarka.

3 Sa’ad da na kira, ka amsa mini;

ka sa na zama mai ƙarfin hali ka kuma ƙarfafa ni.

4 Bari dukan sarakunan duniya su yabe ka, ya Ubangiji,

sa’ad da suka ji maganganun bakinka.

5 Bari su rera game da hanyoyin Ubangiji,

gama ɗaukakar Ubangiji da girma take.

6 Ko da yake Ubangiji yana bisa, yakan dubi kāsassu,

amma tun da nesa ya san masu girman kai.

7 Ko da na yi tafiya a tsakiyar wahala,

kana kiyaye raina;

ka miƙa hannunka a kan fushin maƙiyana,

da hannunka na dama ka cece ni.

8 Ubangiji zai cika manufarsa a kaina;

ƙaunarka, ya Ubangiji, madawwamiya ce har abada,

kada ka ƙyale ayyukan hannuwanka.