1 Ya Ubangiji, kada ka tsawata mini cikin fushinka

ko ka hore ni cikin hasalarka.

2 Ka yi mini jinƙai, Ubangiji, gama na suma;

Ya Ubangiji, ka warkar da ni, gama ƙasusuwana suna zafin ciwo.

3 Raina yana cikin wahala.

Har yaushe, ya Ubangiji, har yaushe?

4 Ka juyo, ya Ubangiji, ka cece ni;

ka cece ni saboda madawwamiyar ƙaunarka.

5 Babu wanda yakan tuna da kai sa’ad da ya mutu.

Wa ke yabonka daga kabari?*

6 Na gaji tiƙis daga nishi.

Dukan dare na jiƙe gadona da kuka

na jiƙe kujerata da hawaye.

7 Idanuna sun rasa ƙarfi da baƙin ciki;

sun rasa ƙarfi saboda dukan abokan gābana.

8 Ku tafi daga gare ni, dukanku masu aikata mugunta,

gama Ubangiji ya ji kukata.

9 Ubangiji ya ji kukata saboda jinƙansa;

Ubangiji ya karɓi addu’ata.

10 Dukan abokan gābana za su sha kunya su kuma karaya;

za su juya da kunya nan da nan.