1 Ubangiji ne yake kiwona, ba zan rasa kome ba,

2 Yakan sa in kwanta a makiyaya mai ɗanyar ciyawa,

yakan bi da ni kusa da ruwaye marar hayaniya,

3 yakan maido da raina.

Yakan bi da ni a hanyoyin adalci

saboda sunansa.

4 Ko da na yi tafiya

ta kwari na inuwar mutuwa,*

ba zan ji tsoron mugu ba,

gama kana tare da ni;

bulalarka na dūka da kuma sandanka na tafiya,

za su yi mini ta’aziyya.

5 Ka shirya mini tebur

a gaban abokan gābana.

Ka shafe kaina da mai;

kwaf nawa ya cika har yana zuba.

6 Tabbatacce alheri da ƙauna za su bi

dukan kwanakin raina,

zan kuwa zauna a gidan Ubangiji

har abada.