Salmos 87

ဇိ​အုန်​မြို့​တွင်​နေ​ထိုင်​ရန်

1 ဘုံ​ဗိ​မာန်​တော်​တိုက်​မြစ်​သည် သန့်​ရှင်း​သော​တောင်​ရိုး​ပေါ်​မှာ တည်​လျက်​ရှိ၏။ 2 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ယာ​ကုပ်၏​နေ​ရာ​အ​ပေါင်း​တို့​ထက် ဇိ​အုန်​တံ​ခါး​တို့​ကို သာ၍ နှစ်​သက်​တော်​မူ၏။ 3 အို​ဘု​ရား​သ​ခင်၏ မြို့​တော်၊ သင်​သည် ဘုန်း​အ​သ​ရေ​ကြီး​လိမ့်​မည်​ဟူ​သော စ​ကား​ကို ပြော​ထား​လျက်​ရှိ၏။ 4 ငါ့​ကို​သိ​ကျွမ်း​သော​သူ​တို့​တွင်၊ ရာ​ခပ်​မြို့​နှင့် ဗာ​ဗု​လုန်​မြို့​ကို ငါ​မှတ်​ထား​မည်။ ဖိ​လိ​တ္တိ​ပြည်၊ တု​ရု​ပြည်၊ ကု​ရှ​ပြည်​တို့​ကို​လည်း ကြည့်​ကြ​လော့။ ဤ​မည်​သော​ပြည်​သား​သည် မြို့​တော်၌ ဖွား​မြင်​သော​သူ​ဖြစ်၏။ 5 ဇိ​အုန်​မြို့​ကို​လည်း လူ​အ​မျိုး​မျိုး​တို့​သည်၊ ထို​မြို့၌ ဖွား​မြင်​ကြ​ပြီ။ အ​မြင့်​ဆုံး​သော​ဘု​ရား​သည် ထို​မြို့​ကို ကိုယ်​တော်​တိုင် မြဲ​မြံ​စေ​တော်​မူ​ပြီ​ဟု ပြော​ဆို​ကြ​လိမ့်​မည်။ 6 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် လူ​မျိုး​တို့​ကို စာ​ရင်း​ယူ​တော်​မူ​သော​အ​ခါ၊ ဤ​မည်​သော​အ​မျိုး​သည် မြို့​တော်၌ ဖွား​မြင်​သော​အ​မျိုး​ဖြစ်​သည်​ဟု မှတ်​တော်​မူ​မည်။ 7 သီ​ချင်း​သည်​နှင့် ပွဲ​သ​ဘင်​ခံ​သော​သူ​အ​စ​ရှိ​သော ငါ၏​ပျော်​မွေ့​ခြင်း​အ​ကြောင်း​ရှိ​သ​မျှ​တို့​သည် သင်၌​ရှိ​ကြ​သ​တည်း။

1 Cântico. Salmo dos filhos de Coré. Ao mestre de canto. Em melodia triste. Poema de Emã, ezraíta.

2 Senhor, meu Deus, de dia clamo a vós, e de noite vos dirijo o meu lamento.

3 Chegue até vós a minha prece, inclinai vossos ouvidos à minha súplica.

4 Minha alma está saturada de males, e próxima da região dos mortos a minha vida.

5 Já sou contado entre os que descem à tumba, tal qual um homem inválido e sem forças.

6 Meu leito se encontra entre os cadáveres, como o dos mortos que jazem no sepulcro, dos quais vós já não vos lembrais, e não vos causam mais cuidados.

7 Vós me lançastes em profunda fossa, nas trevas de um abismo.

8 Sobre mim pesa a vossa indignação, vós me oprimis com o peso das vossas ondas.

9 Afastastes de mim os meus amigos, objeto de horror me tornastes para eles; estou aprisionado sem poder sair,

10 meus olhos se consomem de aflição. Todos os dias eu clamo para vós, Senhor; estendo para vós as minhas mãos.

11 Será que fareis milagres pelos mortos? Ressurgirão eles para vos louvar?

12 Acaso vossa bondade é exaltada no sepulcro, ou vossa fidelidade na região dos mortos?

13 Serão nas trevas manifestadas as vossas maravilhas, e vossa bondade na terra do esquecimento?

14 Eu, porém, Senhor, vos rogo, desde a aurora a vós se eleva a minha prece.

15 Por que, Senhor, repelis a minha alma? Por que me ocultais a vossa face?

16 Sou miserável e desde jovem agonizo, o peso de vossos castigos me abateu.

17 Sobre mim tombaram vossas iras, vossos temores me aniquilaram.

18 Circundam-me como vagas que se renovam sempre, e todas, juntas, me assaltam.

19 Afastastes de mim amigo e companheiro; só as trevas me fazem companhia...