Salmos 21

အောင်​ပွဲ​အ​တွက်​ချီး​မွမ်း​ခြင်း

1 အို​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ မင်း​ကြီး​သည် ကိုယ်​တော်၏​အ​စွမ်း​သ​တ္တိ​ကြောင့် ဝမ်း​မြောက်၍၊ ကယ်​တင်​တော်​မူ​ခြင်း​အား​ဖြင့် အ​လွန်​ရွှင်​လန်း​ပါ၏။ 2 သူ၏​နှုတ်​နှင့် ဆု​တောင်း​သည်​ကို ငြင်း​ပယ်​တော်​မ​မူ။ သူ၏​စိတ်​အ​လို​ရှိ​သည်​အ​တိုင်း ပေး​သ​နား​တော်​မူ​ပြီ။ 3 ကောင်း​မြတ်​သော မင်္ဂ​လာ​တို့​ကို အ​ဦး​ပြု၍ ပေး​တော်​မူ​ပြီ။ ရွှေ​စင်​သ​ရ​ဖူ​ကို သူ၏​ခေါင်း​ပေါ်​မှာ တင်​တော်​မူ​ပြီ။ 4 သူ​သည် အ​သက်​ကို​ဆု​တောင်း၍၊ ကိုယ်​တော်​သည် အ​သက်​မ​က၊ ထာ​ဝ​ရ​အ​သက်​ကို ပေး​သ​နား​တော်​မူ​ပြီ။ 5 ကယ်​တင်​တော်​မူ​ခြင်း​အား​ဖြင့် သူ​သည်​ဘုန်း​ကြီး၍၊ လက်​တော်​မှ ဂုဏ်​အ​သ​ရေ​နှင့် တန်​ခိုး​အာ​နု​ဘော်​ကို ခံ​ရ​ပါ၏။ 6 ကိုယ်​တော်​သည် သူ့​ကို ထာ​ဝ​ရ​မင်္ဂ​လာ​အ​ရာ၌​ခန့်​ထား၍၊ မျက်​နှာ​တော်​အား​ဖြင့် အ​လွန်​ဝမ်း​မြောက်​စေ​တော်​မူ၏။ 7 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ မင်း​ကြီး​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို​ကိုး​စား၍၊ အ​မြင့်​ဆုံး​သော​ဘု​ရား၏​က​ရု​ဏာ​တော်​ကြောင့် တည်​ကြည်​တတ်​ပါ၏။

8 ကိုယ်​တော်၏​လက်​သည် ရန်​သူ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို​တွေ့၍၊ ကိုယ်​တော်​ကို​မုန်း​သော သူ​တို့​ကို လက်​ယာ​လက်​တော်​သည် တွေ့​တော်​မူ​မည်။ 9 အ​မျက်​တော်​ထွက်​သော​ကာ​လ၌ သူ​တို့​ကို မီး​ဖို​ကဲ့​သို့ ဖြစ်​စေ​တော်​မူ​မည်။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် အ​မျက်​တော်​အား​ဖြင့် သူ​တို့​ကို မျို​တော်​မူ၍၊ မီး​သည်​လည်း လောင်​စား​ပါ​လိမ့်​မည်။ 10 သူ​တို့​အ​မျိုး​အ​နွယ်​ကို မြေ​ကြီး​မှ ပယ်​ရှင်း၍၊ သား​စဉ်​မြေး​ဆက်​တို့​ကို လူ​မျိုး​ထဲ​က​ဖျက်​ဆီး​တော်​မူ​မည်။ 11 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ ကိုယ်​တော်​တစ်​ဖက်၌ မ​ကောင်း​သော​အ​ကြံ​ကို ကြံ​စည်၍၊ မ​ကောင်း​သော​ပ​ရိ​ယာယ်​ကို ပြု​ကြ​ပါ​ပြီ။ သို့​ရာ​တွင် အ​ကြံ​မ​ထ​မြောက် ကြ​ပါ။ 12 ထို​ကြောင့် သူ​တို့​မျက်​နှာ​တစ်​ဖက်၌ လေး​မြား​တို့​ကို​ရွယ်၍၊ သူ​တို့​ကျော​ကို လှည့်​စေ​တော်​မူ​မည်။ 13 အို​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ ကိုယ်​တော်​သည် အ​စွမ်း​တန်​ခိုး​တော်​အား​ဖြင့် ချီး​မြှောက်​ခြင်း ရှိ​တော်​မူ​စေ​သ​တည်း။ အ​ကျွန်ုပ်​တို့​သည် တန်​ခိုး​တော်​ကို ထော​မ​နာ​သီ​ချင်း​ဆို​ကြ​ပါ​မည်။

1 Ao mestre de canto. Segundo a melodia "A corça da aurora". Salmo de Davi.

2 Meu Deus, meu Deus, por que me abandonastes? E permaneceis longe de minhas súplicas e de meus gemidos?

3 Meu Deus, clamo de dia e não me respondeis; imploro de noite e não me atendeis.

4 Entretanto, vós habitais em vosso santuário, vós que sois a glória de Israel.

5 Nossos pais puseram sua confiança em vós, esperaram em vós e os livrastes.

6 A vós clamaram e foram salvos; confiaram em vós e não foram confundidos.

7 Eu, porém, sou um verme, não sou homem, o opróbrio de todos e a abjeção da plebe.

8 Todos os que me vêem zombam de mim; dizem, meneando a cabeça:

9 "Esperou no Senhor, pois que ele o livre, que o salve, se o ama".

10 Sim, fostes vós que me tirastes das entranhas de minha mãe e, seguro, me fizestes repousar em seu seio.

11 Eu vos fui entregue desde o meu nascer, desde o ventre de minha mãe vós sois o meu Deus.

12 Não fiqueis longe de mim, pois estou atribulado; vinde para perto de mim, porque não há quem me ajude.

13 Cercam-me touros numerosos, rodeiam-me touros de Basã;

14 contra mim eles abrem suas fauces, como o leão que ruge e arrebata.

15 Derramo-me como água, todos os meus ossos se desconjuntam; meu coração tornou-se como cera e derrete-se nas minhas entranhas.

16 Minha garganta está seca qual barro cozido, pega-se no paladar a minha língua: vós me reduzistes ao pó da morte.

17 Sim, rodeia-me uma malta de cães, cerca-me um bando de malfeitores. Traspassaram minhas mãos e meus pés:

18 poderia contar todos os meus ossos. Eles me olham e me observam com alegria,

19 repartem entre si as minhas vestes, e lançam sorte sobre a minha túnica.

20 Porém, vós, Senhor, não vos afasteis de mim; ó meu auxílio, bem depressa me ajudai.

21 Livrai da espada a minha alma, e das garras dos cães a minha vida.

22 Salvai-me a mim, mísero, das fauces do leão e dos chifres dos búfalos.

23 Então, anunciarei vosso nome a meus irmãos, e vos louvarei no meio da assembleia.

24 "Vós que temeis o Senhor, louvai-o; vós todos, descendentes de Jacó, aclamai-o; temei-o, todos vós, estirpe de Israel,

25 porque ele não rejeitou nem desprezou a miséria do infeliz, nem dele desviou a sua face, mas o ouviu, quando lhe suplicava."

26 De vós procede o meu louvor na grande assembleia, cumprirei meus votos na presença dos que vos temem.

27 Os pobres comerão e serão saciados; louvarão o Senhor aqueles que o procuram: "Vivam para sempre os nossos corações".

28 Hão de se lembrar do Senhor e a ele se converter todos os povos da terra; e diante dele se prostrarão todas as famílias das nações,

29 porque a realeza pertence ao Senhor e ele impera sobre as nações.

30 Todos os que dormem no seio da terra o adorarão; diante dele se prostrarão os que retornam ao pó.

31 Para ele viverá a minha alma, há de servi-lo minha descendência. Ela falará do Senhor às gerações futuras e proclamará sua justiça ao povo que vai nascer: "Eis o que fez o Senhor".