תְּהִלִּים 129

1 אַ געזאַנג פֿון די אַרױפֿגאַנגען.

פֿיל האָבן זײ מיך געדריקט פֿון מײַן יוגנט –

זאָל נון זאָגן יִשׂרָאֵל –

2 פֿיל האָבן זײ מיך געדריקט פֿון מײַן יוגנט,

און האָבן מיך נישט בײַגעקומען.

3 אױף מײַן רוקן האָבן אַקערער געאַקערט,

זײ האָבן לאַנג געמאַכט זײערע בײטן.

4 ה׳ דער גערעכטער

האָט דורכגעהאַקט די שטריק פֿון די רשעים.

5 זיך שעמען און אָפּטרעטן אַהינטער

װעלן אַלע שָׂונאים פֿון צִיוֹן.

6 זײ װעלן זײַן װי גראָז פֿון דעכער,

װאָס אײדער עס איז אַרױס, איז עס פֿאַרטריקנט;

7 װאָס דער שניטער פֿילט נישט דערמיט זײַן האַנט,

און דער גאַרבנבינדער זײַן בוזעם;

8 און די פֿאַרבײַגײער זאָגן נישט:

ג-טס ברכה אױף אײַך!

מיר בענטשן אײַך אין נאָמען פֿון ה׳.