תְּהִלִּים 14

1 פֿאַר דעם געזאַנגמײַסטער; פֿון דָוִדן.

דער נאַר זאָגט אין זײַן האַרצן: נישטאָ קײן אלֹקים!

פֿאַרדאָרבן זײַנען זײ, אומװערדיק באַגײען זײ זיך,

קײנער טוט נישט קײן גוטס.

2 ה׳ האָט פֿון הימל געלוגט אױף די מענטשנקינדער,

צו זען אױב פֿאַראַן אַ פֿאַרשטאַנדיקער װאָס זוכט אלֹקים.

3 איטלעכער איז אָפּגעקערט, אַלע זײַנען זײ פֿאַרדאָרבן,

קײנער טוט נישט קײן גוטס, נישט צו מאָל אײנער.

4 פֿאַר װאָר, דערשפּירן װעלן אַלע טוער פֿון אומרעכט,

די װאָס עסן מײַן פֿאָלק װי מע עסט ברױט,

די װאָס רופֿן נישט ה׳.

5 אָן אַנגסטן זײ אין אַנגסט,

װאָרעם אלֹקים איז מיט דעם גערעכטן דור.

6 די טראַכטונג פֿון אָרעמאַן מאַכט איר צו שאַנד,

אָבער ה׳ איז זײַן באַשיצונג.

7 װען קומט פֿון צִיוֹן די ישועה פֿון יִשׂרָאֵל!

װען ה׳ קערט אום די געפֿאַנגענשאַפֿט פֿון זײַן פֿאָלק,

װעט לוסטיק זײַן יעקבֿ, װעט זיך פֿרײען יִשׂרָאֵל.