1 טו מיר רעכט, אלֹקים,
און קריג מײַן קריג קעגן פֿאָלק אומדערבאַרעמדיק;
פֿון דעם מאַן פֿון באַטרוג און אומרעכט
זאָלסטו מיך מאַכן אַנטרינען.
2 דו ביסט דאָך דער אלֹקים פֿון מײַן שטאַרקײט,
פֿאַר װאָס האָסטו מיך פֿאַרלאָזן?
פֿאַר װאָס מוז איך פֿינצטער אומגײן
פֿון װעגן דער דריקונג פֿון שׂונא?
3 שיק דײַן ליכט און דײַן אמת,
זײ זאָלן מיך פֿירן;
זײ זאָלן מיך ברענגען צו דײַן הײליקן באַרג,
און צו די װױנונגען דײַנע.
4 און לאָמיך קומען צום מזבח פֿון אלֹקים,
צו אֵל, דער פֿרײד פֿון מײַן לוסטיקײט;
און לאָמיך דיך לױבן אױף אַ האַרף,
אלֹקים מײַן ג-ט.
5 װאָס ביסטו געבױגן מײַן זעל,
און װאָס טוסטו ברומען אין מיר?
האָף צו אלֹקים, װאָרעם איך װעל אים נאָך לױבן –
די הילף פֿון מײַן פּנים, און מײַן ג-ט.