1 פֿאַר דעם געזאַנגמײַסטער; אױף מַחלַת; אַ באַטראַכטונג פֿון דָוִדן.
2 דער נאַר זאָגט אין זײַן האַרצן: נישטאָ קײן אלֹקים!
פֿאַרדאָרבן זײַנען זײ, און מיאוסע אומרעכט טוען זײ;
קײנער טוט נישט קײן גוטס.
3 אלֹקים האָט פֿון הימל געלוגט אױף די מענטשנקינדער,
צו זען אױב פֿאַראַן אַ פֿאַרשטאַנדיקער װאָס זוכט אלֹקים.
4 איטלעכער איז אָפּגעפֿאַלן, אַלע זײַנען זײ פֿאַרדאָרבן,
קײנער טוט נישט קײן גוטס, נישט צו מאָל אײנער.
5 פֿאַר װאָר, האָט דען קײנער נישט פֿאַרשטאַנען פֿון די װאָס טאָן אומרעכט,
װעלכע עסן מײַן פֿאָלק אַזױ װי זײ עסן ברױט, און רופֿן נישט צו אלֹקים?
6 אָן אַנגסטן זײ אין אַנגסט, װוּ קײן אַנגסט איז נישט געװען,
װאָרעם אלֹקים האָט צעשאָטן די בײנער פֿון דײַן באַלעגערער;
האָסט זײ געמאַכט צו שאַנד, װײַל אלֹקים האָט זײ פֿאַראַכט.
7 װען קומט פֿון צִיוֹן די ישועה פֿון יִשׂרָאֵל?
װען אלֹקים קערט אום די געפֿאַנגענשאַפֿט פֿון זײַן פֿאָלק,
װעט לוסטיק זײַן יעקבֿ, װעט זיך פֿרײען יִשׂרָאֵל.