תְּהִלִּים 131

1 אַ געזאַנג פֿון די אַרױפֿגאַנגען; פֿון דָוִדן.

ה׳, נישט האָפֿערדיק איז מײַן האַרץ,

און נישט דערהױבן זײַנען מײַנע אױגן,

און איך בין נישט אומגעגאַנגען מיט זאַכן

צו גרױס און פֿאַרהױלן פֿון מיר.

2 פֿאַר װאָר, איך האָב באַרוט און אײַנגעשטילט מײַן זעל

אַזױ װי אַן אַנטװױנטער בײַ זײַן מוטער;

אַזױ װי אַן אַנטװױנטער איז בײַ מיר מײַן זעל.

3 האַר, יִשׂרָאֵל, אױף ה׳

פֿון אַצונד און ביז אײביק.