Pular para o conteúdo
Publicidade

Ψαλμοι 101

AVM

Υπόσχεση του βασιλιά

1 Ψαλμός του Δαβίδ.

Θα τραγουδήσω την αγάπη και τη δίκαιη κρίση·

σ’ εσένα τον ψαλμό μου, Κύριε, θα πω.

2 Θα προσπαθώ την τέλεια να ’χω διαγωγή

–πότε θα ’ρθείς σ’ εμένα;

Μ’ ευθύτητα θα φέρομαι καρδιάς

μέσα στο σπίτι μου.

3 Για καμιά πράξη ποταπή δε θα ενδιαφερθώ·

τα έργα της αποστασίας τ’ αποστρέφομαι·

δε θα ’χω τίποτα κοινό μ’ αυτά.

4 Μακριά μου θα κρατήσω κάθε διεστραμμένον·

τον μοχθηρό δεν θέλω να τον ξέρω.

5 Αυτόν, που στα κρυφά θα μου διαβάλει τον πλησίον του,

θα τον εξολοθρέψω·

τον υπερόπτη και τον άπληστο

δε θα τους ανεχτώ.

6 Θα βλέπω ποιοι είναι μες στη χώρα οι πιστοί,

για να μένουν μαζί μου·

όποιος μ’ ευθύτητα πορεύεται,

αυτός και θα με υπηρετεί.

7 Ο απατεώνας δε θα μείνει μες στο σπίτι μου,

ο ψευδολόγος μπρος μου δε θα σταθεί.

8 Κάθε πρωί θα εξολοθρεύω

όλους της χώρας τους κακούς·

για να ξεριζωθούν από την πόλη του Κυρίου

όσοι τη δυστυχία προκαλούν.

1 Prece de um aflito que desabafa sua angústia diante do Senhor.

2 Senhor, ouvi a minha oração, e chegue até vós o meu clamor.

3 Não oculteis de mim a vossa face no dia de minha angústia. Inclinai para mim o vosso ouvido. Quando vos invocar, acudi-me prontamente,

4 porque meus dias se dissipam como a fumaça, e como um tição consomem-se os meus ossos.

5 Queimando como erva, meu coração murcha, até me esqueço de comer meu pão.

6 A violência de meus gemidos faz com que se me peguem à pele os ossos.

7 Assemelho-me ao pelicano do deserto, sou como a coruja nas ruínas.

8 Perdi o sono e gemo, como pássaro solitário no telhado.

9 Insultam-me continuamente os inimigos, em seu furor me atiram imprecações.

10 Como cinza do mesmo modo que pão, lágrimas se misturam à minha bebida,

11 devido à vossa cólera indignada, pois me tomastes para me lançar ao longe.

12 Os meus dias se esvaecem como a sombra da noite e me vou murchando como a relva.

13 Vós, porém, Senhor, sois eterno, e vosso nome subsiste em todas as gerações.

14 Levantai-vos, pois, e sede propício a Sião; é tempo de compadecer-vos dela, chegou a hora...

15 porque vossos servos têm amor aos seus escombros e se condoem de suas ruínas.

16 E as nações pagãs reverenciarão o vosso nome, Senhor, e os reis da terra prestarão homenagens à vossa glória.

17 Quando o Senhor tiver reconstruído Sião, e aparecido em sua glória,

18 quando ele aceitar a oração dos desvalidos e não mais rejeitar as suas súplicas,

19 escrevam-se estes fatos para a geração futura, e louve o Senhor o povo que há de vir,

20 porque o Senhor olhou do alto de seu santuário, do céu ele contemplou a terra;

21 para escutar os gemidos dos cativos, para livrar da morte os condenados;

22 para que seja aclamado em Sião o nome do Senhor, e em Jerusalém o seu louvor,

23 no dia em que se hão de reunir os povos, e os reinos para servir o Senhor.

24 Deus esgotou-me as forças no meio do caminho, abreviou-me os dias.

25 "Meu Deus, peço, não me leveis no meio da minha vida, vós cujos anos são eternos.

26 No começo criastes a terra, e o céu é obra de vossas mãos.

27 Um e outro passarão, enquanto vós ficareis. Tudo se acaba pelo uso como um traje. Como uma veste, vós os substituís e eles hão de sumir.

28 Mas vós permaneceis o mesmo e vossos anos não têm fim.

29 Os filhos de vossos servos habitarão seguros, e sua posteridade se perpetuará diante de vós."

Estes versículos te tocaram? Ore agora!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.

Veja também