Ψαλμοι 14

Οι πιστοί κι ο Θεός τους σ’ έναν κόσμο διαφθοράς

1 Στον πρωτοψάλτη. Ψαλμός του Δαβίδ.

Είπε μες στην καρδιά του ο ασύνετος:

«Δεν υπάρχει Θεός που να ενεργεί».*Δεν... ενεργεί. Νοείται η απουσία του Θεού από την Ιστορία.

Φθαρμένα είναι τα έργα τους κι ανόσια,

κανείς δεν είναι το αγαθό να πράττει.

2 Παρατηρεί απ’ τους ουρανούς

ο Κύριος τους ανθρώπους,

να δει αν υπάρχει συνετός κανείς,

που το Θεό γυρεύει.

3 Όλοι απομακρύνθηκαν, όλοι μαζί φθαρήκαν.

Κανείς δεν πράττει το καλό, έστω κι ένας μονάχος.

4 «Δεν έχουνε», λέει ο Θεός, «επίγνωση

οι δράστες όλοι του κακού.

Κατασπαράζουν το λαό μου

έτσι όπως τρώνε το ψωμί·

σ’ εμένα δεν προσεύχονται».

5 Θα πέσει μέγας φόβος

εκεί που φόβος δεν υπήρχε,

γιατί ο Θεός είναι με των δικαίων τη γενιά.

6 Τη σκέψη εκμηδενίσατε του αδύνατου

αλλ’ αυτός έχει την ελπίδα του στον Κύριο.

7 Ποιος θα χαρίσει απ’ τη Σιών

τη σωτηρία του Ισραήλ;

Όταν ο Κύριος ξαναφέρει το λαό του

στην πρωτινή ευτυχία του,

οι απόγονοι του Ιακώβ θ’ αγάλλονται,

όλος ο Ισραήλ θα χαίρεται.

1 Salmo de Davi. Senhor, quem há de morar em vosso tabernáculo? Quem habitará em vossa montanha santa?

2 O que vive na inocência e pratica a justiça, o que pensa o que é reto no seu coração,

3 cuja língua não calunia; o que não faz mal a seu próximo, e não ultraja seu semelhante.

4 O que tem por desprezível o malvado, mas sabe honrar os que temem a Deus; o que não retrata juramento mesmo com dano seu,

5 não empresta dinheiro com usura, nem recebe presente para condenar o inocente. Aquele que assim proceder jamais será abalado.