Ψαλμοι 52

Στον άνθρωπο που στηρίζεται στα πλούτη του

1 Στον πρωτοψάλτη· Μασχίλ*Μασχίλ. Βλ. υποσ. εις Ψλ. 32:1. του Δαβίδ. 2 Την εποχή που ήρθε στο Σαούλ ο Δωέγ ο Εδωμίτης και του κατέδωσε το Δαβίδ, ότι κρυβόταν στο σπίτι του Αχιμέλεχ.

3 Γιατί καυχιέσαι, δυνατέ, για το κακό;

Η καλοσύνη του Θεού υπάρχει όλη μέρα.

4 Κακία μελετά η γλώσσα σου,

δολερή σαν μαχαίρι κοφτερό,

μάστορας είσαι στην απάτη.

5 Αντί για το καλό,

το κακό αγάπησες,

αντί για την ευθύτητα το ψέμα.

(Διάψαλμα)

6 Όλα τα λόγια της φθοράς τ’ αγάπησες·

τη γλώσσα της απάτης.

7 Για τούτο και θα σε γκρεμίσει

για πάντα ο Θεός,

θα σε τραβήξει

κι έξω θα σε πετάξει απ’ τη σκηνή του·

και θα σε ξεριζώσει από τη χώρα της ζωής.

(Διάψαλμα)

8 Οι δίκαιοι θα τα δουν αυτά

και θα τους πιάσει τρόμος·

ύστερα θα γελάσουνε μαζί σου και θα πουν:

9 «Να, ο άνθρωπος που δεν έβαλε

για στήριγμά του το Θεό,

αλλά έλπισε στον άφθονό του πλούτο·

νιώθει ισχυρός με τις απάτες του».

10 Αλλά εγώ σαν την ελιά

που θάλλει στον οίκο του Θεού·

έλπισα στου Θεού το έλεος,

αιώνια και παντοτινά.

11 Αιώνια θα σε υμνολογώ, Θεέ,

για όλα όσα έκανες·

μπροστά σ’ εκείνους που σου μένουνε πιστοί

θα διακηρύττω πόσο είσαι καλός.

1 Ao mestre de canto. Em melodia triste. Hino de Davi.

2 Diz o insensato em seu coração: "Não há Deus". Corromperam-se os homens, seu proceder é abominável, não há um só que pratique o bem.

3 O Senhor, do alto do céu, observa os filhos dos homens para ver se, acaso, existe alguém sensato que busque a Deus.

4 Todos eles, porém, se extraviaram e se perverteram; não há mais ninguém que faça o bem, nem um, nem mesmo um só.

5 Não se emendarão esses obreiros do mal? Eles, que devoram meu povo como quem come pão, não invocarão o Senhor?

6 Foram tomados de terror, não havendo nada para temer. Porque Deus dispersou os ossos dos que te assediam; foram confundidos porque Deus os rejeitou.

7 Ah, que venha de Sião a salvação de Israel! Quando Deus tiver mudado a sorte de seu povo, Jacó exultará e Israel se alegrará.