Ψαλμοι 82

Ο Θεός εγγυητής της δικαιοσύνης για όλους

1 Ψαλμός του Ασάφ.

Σηκώνεται ο Θεός μες στων θεών τη σύναξη·*Σηκώνεται... σύναξη. Η εικόνα δηλώνει την αντίληψη ότι ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης υπερέχει των άλλων θεών.

στο μέσο των θεών δικάζει:

2 «Ως πότε άδικα θα κρίνετε

και θα χαρίζεστε στους ασεβείς;

(Διάψαλμα)

3 Δικαιοσύνη αποδώστε στον άμοιρο, στον ορφανό·

δώστε το δίκιο του φτωχού και του απόρου.

4 Ελευθερώστε τον αδύνατο και τον φτωχό,

λυτρώστε τους από την εξουσία των ανόμων.

5 »Χωρίς να έχουν γνώση ούτε επίγνωση,

βαδίζουν στο σκοτάδι·

κλονίζοντ’ όλα τα θεμέλια της γης.

6 Σκέφτηκα εγώ, εσείς είστε θεοί,

είσαστε όλοι σας παιδιά του Υψίστου.

7 Κι ωστόσο θα πεθάνετε σαν όλους τους ανθρώπους·

θα πέσετε νεκροί, το ίδιο όπως κι οι άρχοντες».

8 Σήκω επάνω εσύ, Θεέ, κρίνε τον κόσμο,

γιατί όλα τα έθνη είναι στην εξουσία σου.

1 Cântico. Salmo de Asaf

2 Senhor, não fiqueis silencioso, não permaneçais surdo, nem insensível, ó Deus.

3 Porque eis que se tumultuam vossos inimigos, levantam a cabeça aqueles que vos odeiam.

4 Urdem tramas para o vosso povo, conspiram contra vossos protegidos.

5 "Vinde – dizem eles –, exterminemo-lo dentre os povos, desapareça a própria lembrança do nome de Israel."

6 Com efeito, eles conspiram de comum acordo e contra vós fazem coalizão:

7 os nômades de Edom e os ismaelitas, Moab e os agarenos,

8 Gebal, Amon e Amalec, a Filisteia com as gentes de Tiro.

9 Também os assírios a eles se uniram, e aos filhos de Lot ofereceram a sua força.

10 Tratai-os como Madiã e Sísara, e Jabin junto à torrente de Cison!

11 Eles pereceram todos em Endor e serviram de adubo para a terra.

12 Tratai seus chefes como Oreb e Zeb; como Zebá e Sálmana, seus príncipes,

13 que disseram: "Tomemos posse das terras onde Deus reside".

14 Ó meu Deus, fazei deles como folhas que o turbilhão revolve, como a palha carregada pelo vento,

15 Como o fogo que devora a mata, como a labareda que incendeia os montes;

16 Persegui-os com a vossa tempestade, apavorai-os com o vosso furacão.

17 Cobri-lhes a face da ignomínia, para que, vencidos, busquem, Senhor, o vosso nome.

18 Enchei-os de vergonha e de humilhação eternas, que eles pereçam confundidos.

19 E que reconheçam que só vós, cujo nome é Senhor, sois o Altíssimo sobre toda a terra.