Ψαλμοι 126

Τα δάκρυα γίνονται χαρά

1 Ωδή των αναβαθμών.

Όταν ο Κύριος μας έφερε

απ’ την αιχμαλωσία πίσω στη Σιών,

ήμασταν σαν να βλέπαμε όνειρο.

2 Τότε γέλιο πλημμύρισε το στόμα μας

κι η γλώσσα μας ύμνους χαράς·

τότε λέγαν οι λαοί αναμεταξύ τους:

«Μεγάλα έργα έκανε ο Κύριος γι’ αυτούς!»

3 Μεγάλα έργα έκανε ο Κύριος για μας·

μας γέμισε ευφροσύνη.

4 Φέρε μας, Κύριε, ξανά

στην πρωτινή ευτυχία μας,*Στην αρχή των στ. 1 και 4 το εβρ. χρησιμοποιεί την ίδια έκφραση, που μπορεί να έχει δύο έννοιες: «φέρνω πίσω από την αιχμαλωσία» και «αποκαθιστώ κάποιον στην προηγούμενη καλή του κατάσταση».

με μιας, όπως γεμίζουνε

οι ξερές κοίτες των χειμάρρων.

5 Όσοι με δάκρυα σπέρνουνε

θα χαίρονται στο θερισμό.

6 Αυτός που κλαίει στον πηγαιμό

το σπόρο κουβαλώντας,

γυρίζοντας θα τραγουδάει χαρούμενος

δεμάτια φορτωμένος.

1 Cântico das peregrinações. De Salomão. Se o Senhor não edificar a casa, em vão trabalham os que a constroem. Se o Senhor não guardar a cidade, debalde vigiam as sentinelas.

2 Inútil levantar-vos antes da aurora, e atrasar até alta noite vosso descanso, para comer o pão de um duro trabalho, pois Deus o dá aos seus amados até durante o sono.

3 Vede, os filhos são um dom de Deus: é uma recompensa o fruto das entranhas.

4 Tais como as flechas nas mãos do guerreiro, assim são os filhos gerados na juventude.

5 Feliz o homem que assim encheu sua aljava: não será confundido quando defender a sua causa contra seus inimigos à porta da cidade.