Ψαλμοι 137

Στις όχθες των ποταμών της Βαβυλώνας

1 Στης Βαβυλώνας*Στη μετ. των Ο΄ ο ψαλμός επιγράφεται «του Δαβίδ». τα ποτάμια,

εκεί καθόμασταν και κλαίγαμε,

καθώς θυμόμασταν τη Σιών.

2 Στης όχθης τις ιτιές

είχαμε τις κιθάρες μας κρεμάσει.

3 Εκεί μας γύρευαν τραγούδια

εκείνοι που μας αιχμαλώτισαν,

κι οι διώκτες μας γυρεύαν από μας

ωδές χαράς.

Μας λέγαν: «Τραγουδήστε μας

απ’ τα τραγούδια της Σιών».

4 Μα πώς να τραγουδήσουμε τις ωδές του Κυρίου

σε ξένη γη;

5 Αν σε ξεχάσω, Ιερουσαλήμ,

να παραλύσει το δεξί μου χέρι.

6 Η γλώσσα μου ας κολλήσει στο λαρύγγι μου,

αν δεν σε θυμηθώ,

αν δεν σε βάλω, Ιερουσαλήμ,

απάνω απ’ όλες τις χαρές μου.

7 Θυμήσου, Κύριε, τους Εδωμίτες,

που λέγανε, τη μέρα που έπεσε η Ιερουσαλήμ:

«Γκρεμίστε την, γκρεμίστε την, απ’ τα θεμέλια της!»

8 Μα κι εσύ, Βαβυλώνα, γρήγορα θα καταστραφείς·

μακάριος όποιος σου ανταποδώσει

όσα μας έκανες!

9 Μακάριος εκείνος που θα πιάσει

και θα συντρίψει στο βράχο τα βρέφη σου!

1 De Davi. Eu vos louvarei de todo o coração, Senhor, porque ouvistes as minhas palavras. Na presença dos anjos eu vos cantarei.

2 Ante vosso santo templo irei prostrar-me, e louvarei o vosso nome, pela vossa bondade e fidelidade, porque acima de todas as coisas exaltastes o vosso nome e a vossa promessa.

3 Quando vos invoquei, vós me respondestes; fizestes crescer a força de minha alma.

4 Hão de vos louvar, Senhor, todos os reis da terra, ao ouvirem as palavras de vossa boca.

5 E celebrarão os desígnios do Senhor: "Verdadeiramente, grande é a glória do Senhor".

6 Sim, excelso é o Senhor, mas olha os pequeninos, enquanto seu olhar perscruta os soberbos.

7 Em meio à adversidade vós me conservais a vida, estendeis a mão contra a cólera de meus inimigos; salva-me a vossa mão.

8 O Senhor completará o que em meu auxílio começou. Senhor, eterna é a vossa bondade: não abandoneis a obra de vossas mãos.