Ψαλμοι 32

Η ευτυχία εκείνου που έλαβε άφεση

1 Του Δαβίδ· Μασχίλ.*Μασχίλ. Το ακριβές νόημα είναι άγνωστο. Πιθανόν σημαίνει «διδακτικό ποίημα».

Μακάριος είν’ εκείνος

που του αφέθηκε

αμέλειας παραστράτημα,

του συγχωρήθηκε αμαρτία συνειδητή.

2 Μακάριος ο άνθρωπος,

όταν δεν του καταλογίζει

ο Κύριος αμάρτημα·

κι είναι ανύπαρκτος στο πνεύμα του ο δόλος.

3 Κύριε, όταν σώπασα,

φθάρηκαν τα οστά μου

από τον ολοήμερο αναστεναγμό.

4 Γιατί μέρα και νύχτα έπεσε

βαριά η τιμωρία σου σ’ εμένα·

σαν το χωράφι έγινα το άνυδρο

στου καλοκαιριού τη θέρμη.

(Διάψαλμα)

5 Την αμαρτία μου σου γνώρισα,

δεν έκρυψα την ενοχή μου.

«Στον Κύριο» σκέφτηκα,

«θα εξομολογηθώ τα παραπτώματά μου».

κι εσύ εξάλειψες την ενοχή της αμαρτίας μου.

(Διάψαλμα).

6 Για τούτο, ας προσεύχεται

κάθε ευσεβής σ’ εσένα,

στις δύσκολες στιγμές.

Σαν γίνει ο κατακλυσμός,

κοντά του δε θα φτάσει.

7 Εσύ είσαι, Κύριε, ο κρυψώνας μου,

με προστατεύεις απ’ τη θλίψη

και τη γυρίζεις σε αλαλαγμούς χαράς.

(Διάψαλμα)

8 Μου λες:

«Σύνεση θα σου δώσω,

θα σου διδάξω την οδό

που πρέπει να βαδίζεις·

θα σε ορμηνεύω,

η προσοχή μου θα ’ναι πάνω σου.

9 Μη γίνεσαι σαν άλογο και σαν μουλάρι

ασύνετος,

που χαλινάρι και χαλκά χρειάζονται

για να μπορέσουν να ’ρθουνε κοντά σου».*Μη γίνεσαι... κοντά σου. Ο στίχος στο εβρ. είναι δυσνόητος.

10 Πολλά του ασεβή τα μαστιγώματα,

μα κείνον που στον Κύριο ελπίζει

η αγάπη του τον περιζώνει.

11 Χαρείτε για τον Κύριο, δίκαιοι, κι ευφρανθείτε·

κι όλοι εσείς οι άδολοι

φωνάξτε από χαρά!

1 Exultai no Senhor, ó justos, pois aos retos convém o louvor.

2 Celebrai o Senhor com a cítara, entoai-lhe hinos na harpa de dez cordas.

3 Cantai-lhe um cântico novo, acompanhado de instrumentos de música,

4 porque a palavra do Senhor é reta, em todas as suas obras resplandece a fidelidade:

5 ele ama a justiça e o direito, da bondade do Senhor está cheia a terra.

6 Pela palavra do Senhor foram feitos os céus, e pelo sopro de sua boca todo o seu exército.

7 Ele junta as águas do mar como num cantil, e em reservatórios encerra as ondas.

8 Tema ao Senhor toda a terra; reverenciem-no todos os habitantes do globo.

9 Porque ele disse e tudo foi feito, ele ordenou e tudo existiu.

10 O Senhor desfaz os planos das nações pagãs, reduz a nada os projetos dos povos.

11 Só os desígnios do Senhor permanecem eternamente e os pensamentos de seu coração por todas as gerações.

12 Feliz a nação que tem o Senhor por seu Deus, e o povo que ele escolheu para sua herança.

13 O Senhor olha do céu, vê todos os filhos dos homens.

14 Do alto de sua morada observa todos os habitantes da terra;

15 ele, que formou o coração de cada um, está atento a cada uma de suas ações.

16 Não vence o rei pelo numeroso exército, nem se livra o guerreiro pela grande força.

17 O cavalo não é penhor de vitória, nem salva pela sua resistência.

18 Eis os olhos do Senhor pousados sobre os que o temem, sobre os que esperam na sua bondade,

19 a fim de livrar-lhes a alma da morte e nutri-los no tempo da fome.

20 Nossa alma espera no Senhor, porque ele é nosso amparo e nosso escudo.

21 Nele, pois, se alegra o nosso coração, em seu santo nome confiamos.

22 Seja-nos manifestada, Senhor, a vossa misericórdia, como a esperamos de vós.