Ο Κύριος με λύτρωσε απ’ όλους μου τους φόβους
1 Ψαλμός του Δαβίδ, όταν προσποιήθηκε τον παράφρονα στο βασιλιά ΑβιμέλεχΑβιμέλεχ. Πρβλ. Α΄ Σαμ 21:11-16, όπου ο Αβιμέλεχ φέρεται ως Αχίς. Το όνομα «Αβιμέλεχ» απαντά συχνά ως όνομα Φιλισταίων βασιλέων. κι αυτός τον ελευθέρωσε και γλίτωσε.
2 Θα ευλογώ τον Κύριο κάθε στιγμή·
θα είναι ο ύμνος του στο στόμα μου για πάντα!
3 Τον Κύριο δοξάζει όλη η ύπαρξή μου·
οι καταπιεσμένοι ας τ’ ακούσουν κι ας χαρούν.
4 Ψάλτε μαζί μου τη μεγαλοσύνη του Κυρίου,
όλοι μαζί το όνομά του ας το δοξάσουμε!
5 Τον Κύριο αποζήτησα και μ’ αποκρίθηκε,
με λύτρωσε απ’ όλους μου τους φόβους.
6 Όσοι σ’ εκείνον στρέφουνε το βλέμμα τους
από χαρά ακτινοβολούν·
δεν πρόκειται να βγούνε γελασμένοι.
7 Φώναξε ο δύστυχος κι ο Κύριος τον άκουσε·
κι απ’ όλες του τις θλίψεις
τον γλιτώνει.
8 Στρατοπεδεύει του Κυρίου ο άγγελος
ολόγυρα σ’ εκείνους που τον σέβονται
και τους γλιτώνει απ’ τον κίνδυνο.
9 Λάβετε πείρα μόνοι σας και δείτε
πόσο είναι καλός ο Κύριος·
ευτυχισμένος ο άνθρωπος
που σ’ αυτόν καταφεύγει!
10 Τον Κύριο σεβαστείτε, οι άγιοί του·
τίποτα δεν στερούνται
όσοι τον σέβονται.
11 ΠλούσιοιΠλούσιοι, κατά τους Ο΄ και άλλες συριακές μετ. Το εβρ. έχει: «Λέοντες». σε φτώχεια ξέπεσαν και πείνασαν·
όμως αυτοί που αναζητούν τον Κύριο
κανένα δε θα στερηθούν απ’ όλα τ’ αγαθά.
12 Ελάτε νέοι, ακούστε με· κι εγώ θα σας διδάξω
του Κυρίου το σέβας.
13 Αν θέλετε να τη χαρείτε τη ζωή,
χρόνια να ζήσετε πολλά κι ευτυχισμένα·
14 τη γλώσσα σας φυλάξτε απ’ το κακό
κι από κουβέντες δολερές
τα χείλη σας.
15 Φύγετε πέρα απ’ το κακό και κάντε το καλό,
αποζητήστε την ειρήνη
και επιδιώξτε την.
16 Τους δίκαιους ο Κύριος τους προσέχει
κι ακούει τις ικεσίες τους.
17 Μα σκέφτεται ενάντια σ’ αυτούς που πράττουν το κακό·
για να εξαλείψει από τη γη
ως και τη θύμησή τους.
18 Υψώνουν τη φωνή στον Κύριο οι δίκαιοι
κι εκείνος τους ακούει·
τους λευτερώνει
απ’ όλα τους τα βάσανα.
19 Ο Κύριος είναι κοντά στους αποθαρρημένους
και σώζει αυτούς που βρίσκονται σε απόγνωση.
20 Πολλά του δίκαιου τα δεινά,
μα απ’ όλ’ αυτά ο Κύριος
τον γλιτώνει.
21 Περιφρουρεί όλη την ύπαρξή του:
Ούτ’ ένα κόκαλό του δεν θα συντριβεί.
22 Τον ασεβή η κακία θα τον σκοτώσει
και θα τιμωρηθούν όσοι μισούν τον δίκαιο.
23 Λυτρώνει ο Κύριος των δικών του τη ζωή,
κι όσοι σ’ αυτόν ελπίζουν
δε θα τιμωρηθούν.
1 De Davi. Lutai, Senhor, contra os que me atacam; combatei meus adversários.
2 Empunhai o broquel e o escudo, e erguei-vos em meu socorro.
3 Brandi a lança e sustai meus perseguidores. Dizei à minha alma: "Eu sou a tua salvação".
4 Sejam confundidos e envergonhados os que odeiam a minha vida, recuem humilhados os que tramam minha desgraça.
5 Sejam como a palha levada pelo vento, quando o anjo do Senhor vier acossá-los.
6 Torne-se tenebroso e escorregadio o seu caminho, quando o anjo do Senhor vier persegui-los,
7 porquanto sem razão me armaram laços; para me perder, cavaram um fosso sem motivo.
8 Venha sobre eles de improviso a ruína; apanhe-os a rede por eles mesmos preparada, caiam eles próprios na cova que abriram.
9 Então a minha alma exultará no Senhor, e se alegrará pelo seu auxílio.
10 Todas as minhas potências dirão: "Senhor, quem é semelhante a vós? Vós que livrais o desvalido do opressor, o mísero e o pobre de quem os despoja".
11 Surgiram apaixonadas testemunhas, interrogaram-me sobre faltas que ignoro,
12 pagaram-me o bem com o mal. Oh, desolação para a minha alma!
13 Contudo, quando eles adoeciam, eu me revestia de saco, extenuava-me em jejuns e rezava.
14 Andava triste, como se tivesse perdido um amigo, um irmão; abatido, vergava-me como quem chora por sua mãe.
15 Quando tropecei, eles se reuniram para se alegrar; eles me dilaceraram sem parar.
16 Puseram-me à prova, escarneceram de mim, rangeram os dentes contra mim.
17 Senhor, até quando assistireis impassível a este espetáculo? Arrancai desses leões a minha vida, livrai-me a alma de seus rugidos.
18 Vou render-vos graças publicamente, eu vos louvarei na presença da multidão.
19 Não se regozijem de mim meus pérfidos inimigos, nem tramem com os olhos os que me odeiam sem motivo,
20 pois nunca têm palavras de paz: e armam ciladas contra a gente tranquila da terra,
21 escancaram para mim a boca, dizendo: "Ah! Ah! Com os nossos olhos, nós o vimos!".
22 Vós também, Senhor, vistes! Não guardeis silêncio. Senhor, não vos aparteis de mim.
23 Acordai e levantai-vos para me defender, ó meu Deus e Senhor meu, em prol de minha causa!
24 Julgai-me, Senhor, segundo vossa justiça. Ó meu Deus, que não se regozijem à minha custa!
25 Não pensem em seus corações: "Ah, tivemos sorte!". Não digam: "Nós o devoramos!".
26 Sejam confundidos todos juntos e se envergonhem os que se alegram com meus males, cubram-se de pejo e ignomínia os que se levantam orgulhosamente contra mim.
27 Mas exultem e se alegrem os favoráveis à minha causa e digam sem cessar: "Glorificado seja o Senhor, que quis a salvação de seu servo!".
28 E a minha língua proclamará vossa justiça, dando-vos perpétuos louvores.
/images/a/b0caa2ee-a6c9-404a-6929-2f9860b7a900)
/images/a/AM5NXxMvsvJRjlB35whZn)