Ευχαριστία στο σωτήρα του Ισραήλ
1 Τον Κύριο δοξολογήστε,
γιατ’ είναι καλός,
– κι αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
2 Δοξολογήστε το Θεό των θεών!
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
3 Δοξολογήστε τον Κύριο των κυρίων!
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
4 Είναι ο μόνος που έκανε μεγάλα θαύματα.
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
5 Έκανε με σοφία τους ουρανούς.
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
6 Απάνω στα νερά τη γη τη στέριωσε.
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
7 Έκανε τους μεγάλους φωτοδότες:
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
8 Τον ήλιο να κυριαρχεί τη μέρα,
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
9 Το φεγγάρι και τ’ άστρα τη νύχτα να κυριαρχούν.
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
10 Αυτός αφάνισε των Αιγυπτίων τα πρωτογέννητα.
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
11 Τον Ισραήλ τον έβγαλε απ’ ανάμεσά τους,
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
12 Με το δυνατό του χέρι, με τη δύναμή του την ακαταμάχητη.
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
13 Εδιχοτόμησε τη Θάλασσα την Ερυθρά,
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
14 Και πέρασε μες απ’ αυτήν τον Ισραήλ.
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
15 Εκεί το Φαραώ και το στρατό του καταπόντισε.
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
16 Μες απ’ την έρημο οδήγησε το λαό του.
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
17 Και χτύπησε μεγάλους βασιλιάδες.
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
18 Σύντριψε βασιλιάδες ισχυρούς:
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
19 Το Σιχόν, βασιλιά των Αμορραίων,
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
20 Και της Βασάν το βασιλιά, τον Ωγ.
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
21 Τη χώρα τους τη μοίρασε στον Ισραήλ.
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
22 Κληρονομιά στον αφοσιωμένο του.
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
23 Μες στην ταπείνωσή μας μάς θυμήθηκε,
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
24 Και μας λευτέρωσε από τους εχθρούς μας.
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
25 Αυτός σε κάθε ύπαρξη δίνει τροφή.
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
26 Δοξολογήστε το Θεό των ουρανών!
– Αιώνια διαρκεί η αγάπη του!
1 Às margens dos rios de Babilônia, nos assentávamos chorando, lembrando-nos de Sião.
2 Nos salgueiros daquela terra, pendurávamos, então, as nossas harpas,
3 porque aqueles que nos tinham deportado pediam-nos um cântico. Nossos opressores exigiam de nós um hino de alegria: "Cantai-nos um dos cânticos de Sião".
4 Como poderíamos nós cantar um cântico do Senhor em terra estranha?
5 Se eu me esquecer de ti, ó Jerusalém, que minha mão direita se paralise!
6 Que minha língua se me apegue ao palato, se eu não me lembrar de ti, se não puser Jerusalém acima de todas as minhas alegrias.
7 Contra os filhos de Edom, lembrai-vos, Senhor, do dia da queda de Jerusalém, quando eles gritavam: "Arrasai-a, arrasai-a até os seus alicerces!".
8 Ó filha de Babilônia, a devastadora, feliz aquele que te retribuir o mal que nos fizeste!
9 Feliz aquele que se apoderar de teus filhinhos, para os esmagar contra o rochedo!
/images/a/b0caa2ee-a6c9-404a-6929-2f9860b7a900)
/images/a/AM5NXxMvsvJRjlB35whZn)