Ψαλμοι 141

Κύριε, άκου με προσοχή τα λόγια μου

1 Ψαλμός του Δαβίδ.

Κύριε, σου φώναξα·

τρέξε κοντά μου!

Άκουσε τη φωνή μου

όταν σε καλώ!

2 Ας είναι η προσευχή μου μπρος σου

σαν το θυμίαμα,

και τα υψωμένα χέρια μου

σαν τη θυσία την αποσπερνή.

3 Βάλε μου, Κύριε, φρουρά

στο στόμα μου,

φράχτη στη θύρα των χειλιών μου.

4 Την καρδιά μου συγκράτησέ την

από την κλίση της στο κακό,

και μην αφήσεις να επιδίδεται

στις πράξεις της ασέβειας

με ανθρώπους που ανομίες διαπράττουν·

κάνε με ανόρεχτο για τέτοια φαγητά λαχταριστά.

5 Ας μ’ επιπλήξει ο δίκαιος

κι ο όσιος ας μ’ ελέγξει·

είναι μια χάρη που πρόθυμα θα τη δεχτώ.*είναι... δεχτώ. Το εβρ. έχει κατά λέξη: «είναι το καλύτερο λάδι· το κεφάλι μου ας μην το αρνηθεί».

Κι όταν αυτούς τους βρίσκει η δυστυχία,

εγώ δεν παύω να προσεύχομαι.

6 Όταν ριχτούν απ’ την κορφή των βράχων κάτω

εκείνοι που τους δίκαιους τους καταδίκασαν,

τότε θα καταλάβουν πως τα λόγια μου

ήταν πολύ συγκρατημένα.

7 Καθώς σπάει μια μυλόπετρα στη γη,

θα σκορπιστούν τα κόκαλά τους

στο στόμα του άδη.*Οι στ. 5-7 στο εβρ. είναι ασαφείς.

8 Αλλά σ’ εσένα,

Κύριε, Θεέ μου,

στρέφω τα μάτια μου·

σ’ εσένα ελπίζω,

μη μου αφαιρέσεις τη ζωή.

9 Απ’ την παγίδα φύλαξέ με

που μου έστησαν,

κι απ’ τη θηλειά ανθρώπων,

που διαπράττουν ανομίες.

10 Στα ίδια τους τα δίχτυα ας πέσουν

οι ασεβείς ομαδικά,

την ώρα που εγώ θα διαφεύγω.

1 Hino de Davi, quando estava na caverna. Oração.

2 Minha voz lança um grande brado ao Senhor, em alta voz imploro ao Senhor.

3 Ponho diante dele a minha inquietação, eu lhe exponho toda a minha angústia.

4 Na hora em que meu espírito desfalece, vós conheceis o meu caminho. Na senda em que ando, ocultaram-me um laço.

5 Olho para a direita e vejo: não há ninguém que cuide de mim. Não existe para mim um refúgio, ninguém que se interesse pela minha vida.

6 Eu vos chamo, Senhor, vós sois meu refúgio, meu quinhão na terra dos vivos.

7 Atendei ao meu clamor, porque estou numa extrema miséria. Livrai-me daqueles que me perseguem, porque são mais fortes do que eu.

8 Tirai-me desta prisão, para que possa agradecer ao vosso nome. Os justos virão rodear-me, quando me tiverdes feito este benefício.