Ψαλμοι 65

Σ’ εσένα ύμνος ταιριάζει, Θεέ

1 Στον πρωτοψάλτη. Ψαλμός του Δαβίδ, τραγούδι.

2 Στη Σιών ύμνος σού ταιριάζει,

Θεέ!*Στη Σιών... Θεέ κατά τους Ο΄. Το εβρ. είναι ασαφές.

Σ’ εσένα να εκπληρώνονται τα τάματα.

3 Σ’ εσένα που εισακούς τις προσευχές

έρχεται κάθε άνθρωπος.

4 Οι ανομίες μας μάς ξεπερνούν σε δύναμη·

αλλά τις παραβάσεις μας

μπορείς εσύ να συγχωρήσεις.

5 Μακάριος είν’ αυτός που εκλέγεις,

που τον παίρνεις κοντά σου

μες στις αυλές σου για να κατοικεί!

Θα μας χορτάσουν τ’ αγαθά του οίκου σου,

η ιερότητα του αγιαστηρίου σου.

6 Μες στην πιστότητά σου θα μας αποκριθείς

κάνοντας έργα εκπληκτικά,

Θεέ, σωτήρα μας,

η σιγουριά σ’ όλες της γης τις άκρες,

στις μακρινές τις θάλασσες.

7 Με την ισχύ σου θεμελιώνεις τα βουνά,

δύναμη είσαι ζωσμένος·

8 της θάλασσας τον παφλασμό ηρεμείς,

τον ήχο των κυμάτων της

και των λαών το θόρυβο.

9 Οι άνθρωποι που κατοικούν στης γης τα πέρατα

στέκουν με τρόμο μπρος στα θαυμαστά σου έργα·

απ’ της ανατολής την άκρη ως της δύσης

κάνεις να υψώνονται φωνές χαράς.

10 Τη γη επισκέπτεσαι και της χαρίζεις αφθονία,

την πλημμυρίζεις αγαθά·

με νερό, Θεέ, γεμίζεις το ποτάμι σου,

φροντίζεις την καρποφορία της,

έτσι καθώς την προετοιμάζεις.

11 Δίνεις στ’ αυλάκια της να πιουν,

το σβωλιασμένο της το χώμα ισιώνεις,

την απαλαίνεις με την ήρεμη βροχή

και ευλογείς το κάθε της βλαστάρι.

12 Όλο τον κύκλο της χρονιάς

τονε στολίζεις με τις καλοσύνες σου·

όπου περάσεις χύνετ’ η αφθονία.

13 Στις στέπες τα λιβάδια θάλλουν

κι οι λόφοι περιζώνονται χαρά.

14 Γεμίζουν πρόβατα τα βοσκοτόπια,

οι κάμποι μες στις θημωνιές τυλίγονται·

τραγούδια και κραυγές χαράς ηχούν!

1 Ao mestre de canto. Cântico. Salmo. Aclamai a Deus, toda a terra,

2 Cantai a glória de seu nome, rendei-lhe glorioso louvor.

3 Dizei a Deus: "Vossas obras são estupendas! Tal é o vosso poder que os próprios inimigos vos glorificam.

4 Diante de vós se prosterne toda a terra, e cante em vossa honra a glória de vosso nome".

5 Vinde contemplar as obras de Deus: ele fez maravilhas entre os filhos dos homens.

6 Mudou o mar em terra firme; atravessaram o rio a pé enxuto; eis o motivo de nossa alegria.

7 Domina pelo seu poder para sempre, seus olhos observam as nações pagãs; que os rebeldes não levantem a cabeça.

8 Bendizei, ó povos, o nosso Deus, publicai seus louvores.

9 Foi ele quem conservou a vida de nossa alma, e não permitiu resvalassem nossos pés.

10 Pois vós nos provastes, ó Deus, purificastes-nos como se faz com a prata.

11 Deixastes-nos cair no laço, carga pesada pusestes em nossas costas.

12 Submetestes-nos ao jugo dos homens, passamos pelo fogo e pela água; mas, por fim, nos destes alívio.

13 É, pois, com holocaustos que entrarei em vossa casa, pagarei os votos que fiz para convosco,

14 votos proferidos pelos meus lábios, quando me encontrava na tribulação.

15 Oferecerei em holocausto as mais belas ovelhas, com os mais gordos carneiros; imolarei touros e cabritos.

16 Vinde, ouvi vós todos que temeis ao Senhor. Eu vos narrarei quão grandes coisas Deus fez à minha alma.

17 Meus lábios o invocaram, com minha língua o louvei.

18 Se eu intentasse no coração o mal, não me teria ouvido o Senhor.

19 Mas Deus me ouviu; atendeu a voz da minha súplica.

20 Bendito seja Deus que não rejeitou a minha oração, nem retirou de mim a sua misericórdia.