Ψαλμοι 11

Όταν όλα μοιάζουν πως χάθηκαν

1 Στον πρωτοψάλτη. Ψαλμός του Δαβίδ.

Στον Κύριο κατέφυγα,

και μη μου λέτε εσείς:

«Φύγε στα όρη σαν πουλί.

2 Κοίτα τους ασεβείς!

Τεντώνουνε το τόξο,

σαΐτες βάζουν στη χορδή,

για να τοξέψουν στο σκοτάδι

εκείνους που έχουν τίμια καρδιά.

3 Αν τα θεμέλια γκρεμιστούν,

ο δίκαιος τι θα κάνει;»

4 Ο Κύριος βρίσκετ’ εδώ, στον άγιο του ναό,

όμως το θρόνο του στον ουρανό τον έχει·

βλέπουν τα μάτια του,

και τους ανθρώπους ερευνούν τα βλέφαρά του.

5 Τον δίκαιο και τον ασεβή ο Κύριος εξετάζει,

κι εκείνον αποστρέφεται

που τ’ άδικο αγαπάει.

6 Στους ασεβείς θα ρίξει θεομηνίες, συμφορές·

θειάφι, φωτιά και φλογισμένος άνεμος

θα ’ναι η απολαβή τους.

7 Ο Κύριος είναι δίκαιος,

τη δικαιοσύνη αγαπά·

κι ο τίμιος θα ζει κοντά σ’ εκείνον.

1 Ao mestre de canto. Uma oitava abaixo. Salmo de Davi.

2 Salvai-nos, Senhor, pois desaparecem os homens piedosos, e a lealdade se extingue entre os homens.

3 Uns não têm para com os outros senão palavras mentirosas; adulação na boca, duplicidade no coração.

4 Que o Senhor extirpe os lábios hipócritas e a língua insolente.

5 Aqueles que dizem: "Dominaremos pela nossa língua, nossos lábios trabalham para nós, quem nos será senhor?".

6 Responde, porém, o Senhor: "Por causa da aflição dos humildes e dos gemidos dos pobres, irei levantar-me para lhes dar a salvação que desejam".

7 As palavras do Senhor são palavras sinceras, puras como a prata acrisolada, isenta de ganga, sete vezes depurada.

8 Vós, Senhor, haveis de nos guardar, defender-nos sempre dessa raça maléfica,

9 porque os ímpios andam de todos os lados, enquanto a vileza se ergue entre os homens.