Όσοι έχουν την εμπιστοσύνη τους στον Κύριο
1 Ωδή των αναβαθμών.
Όσοι έχουν την εμπιστοσύνη τους στον Κύριο
είναι σαν το όρος το Σιών,
που δε σαλεύεται,
που στέκει εκεί αιώνια.
2 Βουνά αγκαλιάζουν την Ιερουσαλήμ,
κι ο Κύριος αγκαλιάζει το λαό του
από τώρα και παντοτινά.
3 Αυτός να εξουσιάζουν δεν θ’ αφήσει
οι ασεβείς στη χώρα των δικαίων,
ώστε οι δίκαιοι να μην τύχει και απλώσουν
στην ανομία τα χέρια τους.
4 Κύριε, κάνε ευεργεσίες στους καλούς,
σ’ εκείνους που καρδιά έχουν τίμια.
5 Μα εκείνους που διεστραμμένη έχουν συμπεριφορά,
θα ’πρεπε, Κύριε, να τους σαρώσεις,
μαζί μ’ αυτούς που πράττουν την ασέβεια.
Ας είναι η ειρήνη με τον Ισραήλ!
1 Cântico das peregrinações. Quando o Senhor reconduzia os cativos de Sião, estávamos como sonhando.
2 Em nossa boca só havia expressões de alegria, e em nossos lábios canto de triunfo. Entre os pagãos se dizia: "O Senhor fez por eles grandes coisas".
3 Sim, o Senhor fez por nós grandes coisas; ficamos exultantes de alegria!
4 Mudai, Senhor, a nossa sorte, como as torrentes nos desertos do sul.
5 Os que semeiam entre lágrimas, recolherão com alegria.
6 Na ida, caminham chorando os que levam a semente a aspergir. Na volta, virão com alegria, quando trouxerem os seus feixes.