Ψαλμοι 147

Η εξουσία του Θεού στη φύση και στην Ιστορία

1 Αλληλούια! Αινείτε τον Κύριο!

Είναι καλό να ψάλλουμε

στο Θεό μας·

να τον υμνούμε όπως του πρέπει

είν’ ευχάριστο!

2 Ο Κύριος ξαναχτίζει την Ιερουσαλήμ,

τους διασκορπισμένους Ισραηλίτες

συγκεντρώνει.

3 Γιατρεύει αυτούς που συντριμμένη έχουν καρδιά

και δένει τις πληγές τους.

4 Αυτός καθόρισε των αστεριών το πλήθος

και δίνει στο καθένα κι ένα όνομα.

5 Μεγάλος είν’ ο Κύριός μας!

Μεγάλη η δύναμή του

κι απεριόριστη η σοφία του.

6 Ο Κύριος υψώνει τους ταπεινούς,

και ταπεινώνει ως τη γη τους ασεβείς.

7 Ψάλτε στον Κύριο

την ευχαριστία σας,

ύμνους τονίστε στο Θεό μας

με κιθάρα!

8 Σκεπάζει αυτός τους ουρανούς

με σύννεφα,

και για τη γη βροχή ετοιμάζει,

χορτάρι κάνει να βλαστήσει στα βουνά.

9 Δίνει στα ζώα την τροφή τους,

και στα νεογνά

του κόρακα, όταν κράζουνε.

10 Αίσθηση δεν του κάνουν τ’ άλογα τα σφριγηλά

ούτ’ ευχαρίστηση

οι γοργοπόδαροι άντρες.

11 Μα αρέσουνε στον Κύριο

εκείνοι που τον σέβονται

κι ελπίζουν στο έλεός του.

12 Ύμνησε, Ιερουσαλήμ, τον Κύριο,

δόξασε το Θεό σου, Σιών!

13 Γιατί αυτός ενίσχυσε

τους μοχλούς στις πύλες σου,

ευλόγησε τους γιους σου

που είν’ εντός σου.

14 Αυτός ειρήνη εξασφαλίζει

στο έδαφός σου,

και σε χορταίνει απ’ τον καρπό

του πιο καλού σταριού.

15 Αυτός στέλνει στη γη το πρόσταγμά του,

ο λόγος του τρέχει γοργά.

16 Δίνει το χιόνι

καθώς του μαλλιού τις τούφες·

σαν να ’ταν στάχτη την πάχνη τη σκορπά.

17 Ρίχνει χαλάζι σαν λιθάρια,

στέλνει την παγωνιά, που ούτ’ ένας

να την αντέξει δεν μπορεί.

18 Στέλνει το λόγο του

κι ο πάγος λιώνει·

φυσάει η πνοή του

και τρέχουν τα νερά.

19 Το λόγο του αναγγέλλει

στον Ιακώβ,

τα διατάγματά του και τις αποφάσεις του

στον Ισραήλ.

20 Δεν έκανε το ίδιο σε κανένα απ’ τ’ άλλα έθνη·

εκείνα διόλου δε γνωρίζουν τις αποφάσεις του.

Αινείτε τον Κύριο! Αλληλούια!

1 (12) Salmo. Louva, ó Jerusalém, o Senhor; louva o teu Deus, ó Sião,

2 (13) porque ele reforçou os ferrolhos de tuas portas, e abençoou teus filhos em teu seio.

3 (14) Estabeleceu a paz em tuas fronteiras, e te nutre com a flor do trigo.

4 (15) Ele envia a sua palavra sobre a terra, e aí ela corre velozmente.

5 (16) Ele faz cair a neve como lã, espalha a geada como cinza.

6 (17) Atira o seu granizo como migalhas de pão, diante de seu frio as águas se congelam.

7 (18) À sua ordem, porém, elas se derretem; faz soprar o vento e as águas correm de novo.

8 (19) Ele revelou sua palavra a Jacó, sua Lei e seus preceitos a Israel.

9 (20) Com nenhum outro povo agiu assim, a nenhum deles manifestou seus mandamentos.