Ψαλμοι 120

Προσευχή εκείνου που κατηγορείται άδικα

1 Ωδή των αναβαθμών.*Ωδή των αναβαθμών. Ο τίτλος αυτός χαρακτηρίζει μια ενότητα δεκαπέντε Ψαλμών (120-134). Θεωρείται ότι αυτοί οι ψαλμοί λέγονταν στις προσκυνηματικές πορείες των Ισραηλιτών προς τα Ιεροσόλυμα. Ονομάζονταν αναβαθμοί (σκαλοπάτια), γιατί η πορεία προς τα Ιεροσόλυμα ήταν ανηφορική.

Μέσα στη θλίψη μου

στον Κύριο φώναξα

και μ’ αποκρίθηκε.

2 Κύριε, την ψυχή μου λύτρωσε

από τα χείλη που λέν’ ψέματα,

από τη γλώσσα της απάτης.

3 Πώς να τιμωρηθείς

και ποια βαρύτερη ποινή να λάβεις γλώσσα απατηλή;

4 Βέλη πολεμιστή ακονισμένα

και φλογισμένα κάρβουνα.

5 Αλίμονο σ’ εμένα,

στη Μεσέχ πάροικος να ζω,

στου Κηδάρ*Μεσέχ και Κηδάρ είναι τα ονόματα δύο λαών, που σήμαιναν βάρβαροι και ειδωλολάτρες. μέσα τις σκηνές να μένω.

6 Πάρα πολύν καιρό κατοίκησα

μ’ αυτούς που την ειρήνη τη μισούν.

7 Εγώ ειρήνη επιθυμώ·

μα όταν γι’ αυτήν μιλώ

εκείνοι αρχίζουν πόλεμο.

1 Cântico das peregrinações. Para os montes levanto os olhos: de onde me virá socorro?

2 O meu socorro virá do Senhor, criador do céu e da terra.

3 Ele não permitirá que teus pés resvalem; não dormirá aquele que te guarda.

4 Não, não há de dormir, nem adormecer o guarda de Israel.

5 O Senhor é teu guarda, o Senhor é teu abrigo, sempre ao teu lado.

6 De dia, o sol não te fará mal; nem a lua durante a noite.

7 O Senhor te resguardará de todo o mal; ele velará sobre tua alma.

8 O Senhor guardará os teus passos, agora e para todo o sempre.